က်ြန္မရဲ႕မိုင္လိုေလး

က်ြန္မရဲ႕မိုင္လိုေလး

( သတိ – စိတ္ကူယဥ္ဇာတ္လမ္းသာျဖစ္ပါသည္ )

မိုးသဇင္ အသံကုန္ျခစ္၍ ေအာ္လိုက္သည္။ အရင္က သူ႔အေမ ေလသံမာမာႏွင့္ ေျပာလာလၽွင္ တခြန္းမွျပန္ မေျပာရဲေပမဲ့ ဒီတခါေတာ့ သူ႔အသံကို ေမေမၾကားသြားမွာ လုံးဝမေၾကာက္။မေၾကာက္ဆို သူဘယ္ေလာက္ေအာ္ေအာ္၊ဘယ္ေလာက္ အသံက်ယ္က်ယ္ ေအာ္ေနေပမဲ့ အေမမၾကားနိုင္ေတာ့ ဘူးေလ။ ဒီေတာ့ ေအာ္ရဲတာေပါ့။ေမေမ ၿခံထဲကေန ကားေမာင္းထြက္သြားတာ ဆယ္မိနစ္ေလာက္ေတာင္ ရွိေနၿပီ။““ လံုး၀ မတရား ဘူး ေေမမ လံုး၀ မတရားဘူး . . ””ေဒါသတႀကီး ေျခေထာက္ကို ေဆာင့္ေဆာင့္ပီး ေအာ္လိုက္ရင္း ဝတ္ထားသည့္ရင္ဘတ္ေပၚတြင္ အရိုးေခါင္းပုံအႀကီးႀကီးပါေသာ အနက္ေရာင္ တီရွပ္အက်ႌ ပြပြႀကီးကို ဆြဲခၽြတ္လိုက္ၿပီး ကုတင္ေပၚ ပစ္ေပါက္တင္လိုက္သည္။

ေျခရင္းနားတြင္ အိပ္ေနသည့္ “မိုင္လို” သည္ မိုးသဇင္ ေဒါသတႀကီး ေသာင္းၾကမ္း ေနသည္ကို နားလည္ သေဘာေပါက္သည့္ အ လား ကုတင္ေပၚကေန ဆင္းၿပီး အခန္းေထာင့္တြင္ သြား၍ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလး ေခြေနေလသည္။ေခြးလိုခ်င္တယ္ ပူစာလြန္းလို့ ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ အျဖစ္ ေမေမက ပါပီေလးတေကာင္ ေပးခဲ့သည္။ အင္း ေခြးစပ္ နီညိဳေရာင္မို့ သူမက “ မိုင္လို ” ဟု ေခၚသည္။အိမ္ေရာက္ခါစက ေခြးေပါက္စ ပါပီေလးသည္ ခုေတာ့ အရြယ္ေရာက္ၿပီး ေခြးလူပ်ိဳႀကီးတေကာင္ ျဖစ္ေနၿပီ။ အေကာင္ထြားထြား ေခါင္းႀကီးကလဲ အႀကီးႀကီး၊ ေျခဆံ လက္ဆံေတြက တုတ္တုတ္ ခိုင္ခိုင္ႏွင့္ ပါးဒတ္ရပ္လိုက္လၽွင္ မိုးသဇင္ႏွင့္ ရြယ္တူ ျဖစ္ေနၿပီ။ ေအာ္တယ္ေလ. . ဘာျဖစ္လဲ . .စိတ္ဆိုးေအာင္ လုပ္ရင္ေတာ့ ေအာ္မွာဘဲ . . .““ ဟြန္း . . . ””မေအတခု သမီးတခုမို့ ဒီအိမ္တြင္ ေမေမ မရွိလၽွင္ ဘာကိုမွ ဂ႐ုစိုက္စရာ မလို။

ျခံဝန္းက်ယ္ႀကီးမ်ားျဖင့္ လူကုံတန္ မ်ားသာေနေသာ ရပ္ကြက္မို့ အိမ္နီးပါးခ်င္း ကိုလဲ အားနာစရာ မလို။ ““ ေမေမ လုံးဝ မတရားဘူး . . . ဟြန္း . . . ””သူ႔က်ေတာ့ ကားတစီးနဲ႔ သြား ခ်င္ရာ သြား ေနၿပီးေတာ့သူမ်ားကို က်ေတာ့ . . .ဒီအသက္အရြယ္ ေရာက္ေနတာေတာင္ ခ်ဳပ္ခ်ယ္ခ်င္ေနတယ္ ””သူတို့အတန္းထဲက သက္ႏွင္းခ်ိဳဦးတို့ဆို ရီးစားေတြထားၿပီး ဝိုင္ေတြ ဘီယာေတြ ေသာက္ ေဒးကလပ္တို့ ဘာတို့ေတာင္ သြားေနၾကတာ။ေမၽွာ္စင္ကၽြန္းက ရွိုးပြဲေလး သြားတာဘဲ ဘာျဖစ္မွမို့လဲ။သူက ကေလးေလး မွ မဟုတ္ေတာ့တာ။““ ေနႏွင့္ဦး … ရီးစားေတြထားၿပီး ကဲပစ္လိုက္ဦးမယ္. . . ””စိတ္ထဲကေန ၾကဳံးဝါးလိုက္သည္။ တကယ္ေတာ့ မိုးသဇင္ ရီးစား မထားခ်င္ေသး။ကိုယ့္ဘဝကိုယ္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ဘဲ ေနခ်င္သည္။ဟိုဟာ မလုပ္နဲ႔ ဒီဟာ မလုပ္နဲ႔ေတြ မလိုခ်င္။ခ်ဳပ္ခ်ယ္တာကို မႀကိဳက္။

ၿပီးရင္ခ်ိန္းေတြ႕ တာေတြက လာဦးမည္။ စိတ္ဆိုးတာေတြ၊ စိတ္ေကာက္တာေတြ။ေခ်ာ့ရမွာေတြကိုေတာ့ စိတ္ကုန္လြန္းလို့ရီးစား ဆိုမွစဥ္းစားမိသည္။ေက်ာင္းမွာသူ႔ကို ႀကိဳက္တဲ့သူေရာ ရွိရဲ့လား?သူငယ္ခ်င္းေတြထဲတြင္ သူက လူေကာင္ အေသးဆုံး။ အညႇက္ဆုံး။အုပ္စုထဲမွာ အသက္ အငယ္ဆုံး ျဖစ္ေနတာလဲ ပါတာေပါ့ေလ။မိုးသဇင္တို့ ေက်ာင္းမွာ သက္ႏွင္းခ်ိဳဦး က နာမည္ႀကီးသည္။ ရီးစား မ်ားသလို လွလဲလွသည္။ ႐ုပ္ေရာ ကိုယ္လုံးေရာ ေျပာစရာ မရွိ။““ ငါ . . လဲ လွပါတယ္ေလ”” ကိုယ့္ဟာကို ျပန္အားေပးရသည္။မေန႔ ကဘဲ ၿမိဳ့ထဲ မွာေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္း အိမ္သြားတုံးက ၾကဳံခဲ့တာေလ။သူတို့လမ္းေလၽွာက္ သြားေတာ့ လမ္းထဲက ဘဲႀကီး ဘဲေလးေတြရဲ့ မ်က္လုံးႀကီးေတြ ေနာက္ကေန ကပ္ပါလာတာ သူသိေနတာဘဲ။ေခၚေတာ ၾကၫ္႕ေၾတ။အဲ့လို ႏွာဘူးေတြကို သူသိပ္မုန္းသည္။အဲ့လို ႏွာဘူးၾကည့္ေတြကို မႀကိဳက္ေပမဲ့ သူ ႔ကိုယ္လုံးေလး လွေနတာကိုေတာ့ ႀကိဳက္သည္။ကုတင္ ေခါင္းရင္းရွိ မွန္ဘီရိုေပၚက မွန္ခ်ပ္တြင္ ေပၚေနေသာ သူ႔ပုံရိပ္ကို ၾကည့္လိုက္မိသည္။သက္ႏွင္းခ်ိဳဦးတို့လို အျပည့္အဝ ဖြံ့ထြားတာမဟုတ္ေပမဲ့ သူ႔ဟာနဲ႔သူေတာ့ ရွိသင့္သေလာက္ ရွိေနၿပီလို့သူထင္သည္။““ ဘာၾကည့္ တာလဲ . . . ငါ့ကို မျမင္ဖူးဘူးလား ?

”” အခန္းေထာင့္ကေန သူ႔ကို ေခါင္းေထာင္ ၾကည့္ေနေသာ မိုင္လို – ကို လွမ္းၿပီး ရန္ေတြ႕လိုက္သည္။““ နင္တို့ အထီးေတြဟာေလ . . မိန္းမျမင္ရင္ကို မေနႏွိုင္ဘူး . . .””အၿမီးတနန႔္နန႔္ လုပ္ေနေသာမိုင္လို့ ကို ေျပာဆို ဆုံးမၿပီးေနာက္ ကိုယ္ေလးကို မွန္ေပၚတြင္ ေဘးတိုက္ အေနအထားျဖစ္ေအာင္ရပ္လိုက္ၿပီး ဖင္ေလးကို နဲနဲေကာက္၍ ၾကည့္လိုက္သည္။ျမင္ရတာကို စိတ္တိုင္း မက်။“ ဟင္း ….”သက္ပ်င္းရွည္ႀကီး ခ်လိုကသူ႔တင္သားေတြက သက္ႏွင္းခ်ိဳဦးဟာလို လုံးၿပီးတင္းမေန။ ျပားခ်ပ္ခ်ပ္ ျဖစ္ေနသည္ဟု ထင္သည္။အပ်ိဳ စစ္စစ္မွာေတာင္ ဒီေလာက္ျပားေနရင္ ေယာက်ာ္းရၿပီး ေရွာသြားရင္ေတာ့ ဝါးခ်မ္းျပားက မမ ေခၚရမည္ ထင္သည္။ဆယ္တန္းျပတဲ့ ဆရာမ အပ်ိဳႀကီး ေဒၚခင္မ်ိဳးသန႔္ရဲ့ ဖင္ႀကီးလို ထြားထြား အယ္အယ္ႀကီး မ်ိဳး မျဖစ္ခ်င္ေပမဲ့ သက္ႏွင္းခ်ိဳဦး ဟာလို လမ္းေလၽွာက္လိုက္ရင္ ဆတ္ကနဲ ဆတ္ကနဲ တုံ တုံ သြားတဲ့ ဖင္မ်ိဳး ကိုေတာ့ လိုခ်င္မိသညမေၾကမနပ္ႏွင့္ မွန္ေရွ႕မွာ ကိုယ္လုံးေလးကို ဟိုဖက္ ဒီဖက္ လွည့္ၾကည့္ လိုက္ျပန္သည္။

“ အြန္ . . . ေဘာင္းဘီေၾကာင့္ေနမွာ ပါ . . . ” စိတ္ထဲမွာ ေတြးေတြးရင္း ဝတ္ထားေသာ ဂ်င္းေဘာင္းဘီတိုကို ၾကယ္သီးျဖဳတ္၍ တင္ပါးေအာက္ ေရာက္ေအာင္ ေလ်ာ့ခ် ၾကည့္လိုက္သည္။ “ အင္း . . . ဒီလိုဆိုေတာ့လဲ . . .မဆိုးပါဘူးကိုယ့္ဟာကိုယ္ ေက်နပ္သြားသည္။ပင္တီ အျဖဴေလးကကပ္ေနတာမို့ မွန္ထဲက ေဘးတိုက္ အျမင္မွာ တင္သားေလးေတြကို အတိုင္းသား ျမင္ေနရသည္။မဆီမဆိုင္ ဖ်တ္ကနဲ ၿမိဳ့ထဲက ေခၚေတာေတြရဲ့ မ်က္လုံးေတြကို ေတြးမိလိုက္ေသးသည္။ အခုလို ပင္တီေလးနဲ႔သာ ျမင္လိုက္ရပါက သြားရည္ တျမားျမားျဖင့္ ေနာက္ကေန ေလးဘက္ ေထာက္ လိုက္လာမည္ ထင္သည္။ အၿမီးေရာ နန႔္ၿပီး လိုက္လာမွာလား . . .? သူတို႕မြာ နႏ္႕စရာ အ်မီးမြ မရြိတာ။ဒါဆို အၿမီးရမ္းမဲ့အစား ဟိုဟာႀကီးပဲ တရမ္းရမ္းနဲ႔ ေနမယ္ထင္သည္။

ေပါက္ကရေတြးမိၿပီးမွ “ ခိ ” ကနဲ ရယ္လိုက္မိသည္။ကိုယ္ကို မွန္ဘက္ လွည့္ တည့္တည့္ရပ္ၿပီး မ်က္ႏွာ ခ်င္းဆိုင္ ၾကည့္လိုက္သည္။ ျမင္ေနရေသာ သူ႔ရဲ့ ပုံရိပ္က ေက်နပ္စရာ ေကာင္းသည္ ဟုထင္သည္။ဘိုက္သား ေဖြးေဖြးေလးက ခ်ပ္ေနသည္။ဆီးခုံေလးက ေဖါင္းေနသည္။လက္တြင္ကိုင္ထားေသာ ေဘာင္းဘီကို လႊတ္၍ ကြင္းလုံးကၽြတ္ ခၽြတ္ခ်လိုက္သည္။ ေမာ္ဒယ္ဂဲေလးေတြ လုပ္သလို ေျခတစ္ဖက္ေပၚမွာ အားျပဳ၍ တင္ကိုတဖက္ပစ္ရပ္ထားရင္း ႏြဲ႕ထား aသာ ခါးေပၚ လက္ေထာက္၍ ၾကည့္လိုက္သည္။““ အဟိ . . . မိုက္တယ္ ”” ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေမာ္ဒယ္ဂဲလိုလို၊ မစ္စ္ ေတြ လိုလို စိတ္ကူးယဥ္ လိုက္မိျပန္သည္။မွန္ေရွ႕မွာ ပို့စ္ မ်ိဳးစုံ ေပးၾကည့္သည္။အခန္းေထာင့္ ဖိနပ္စင္ေပၚက ေဒါက္ျမင့္ ဖိနပ္ကို သြားစီးၿပီး မွန္ေရွ႕ကို ဟန္နဲ႔ပန္နဲ႔ ျပန္ေလၽွာက္ လာသည္။ကိုယ္ကို တပတ္လွည့္ ၾကည့္သည္။““ အား ..ပါး . . . ””

သူ႔ကိုသူပင္ မယုံႏွိုင္။ေဒါက္ ဖိနပ္ေၾကာင့္ တင္ေလးကပိုၿပီး ေပၚလြင္လာသည္။မွန္ထဲတြင္ ျမင္ေနရေသာခါးေသးေသး တင္ကားကား ေလးႏွင့္ပုံရိပ္သည္ ကေလးမေလး မဟုတ္ေတာ့၊မိန္းမတေယာက္အျဖစ္ကို ဖြံ့ၿဖိဳးေျပာင္းလဲေနေလၿပီ။ခါးသိမ္ပုံ တင္ကားပုံကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး အခ်ိဳးက်သည္ဟုထင္သည္။ဒိထက္ အသက္နဲနဲ ပိုႀကီးလာရင္ေတာ့ သက္ႏွင္းခ်ိဳဦးတို့လိုပင္ တင္သားေတြ ျပည့္ လာမွာပါလို့ စိတ္ကို ေျဖမိသည္။တခါ၊ မွန္ကို ေက်ာေပးလိုက္ၿပီး ေျခႏွစ္ဖက္ကို ခပ္ကားကားေလးရပ္၍ ပုခုံးေပၚမွေက်ာ္ကာ ေနာက္ျပန္လွဲ႕ ၾကည့္လိုက္ျပန္သည္။ဝတ္ထားေသာ ပင္တီႏွင့္ ဘရာစီယာေၾကာင့္ ဘီကနီ ေမာ္ဒယ္ ပုံ မေပါက္။ပုံက တုံး ေနသည္။

ဘရာစီယာခ်ိတ္ကိုလက္ေနာက္ျပန္ ျဖဳတ္လိုက္ၿပီး အနားမွာေမာ့ၾကည့္ ေနေသာ မိုင့္လို့ ေခါင္းေပၚတင္ေပးလိုက္သည္။““ ခိ . . ခိ . .””ဘရာစီယာကို ေခါင္းေပၚကေန ခါခ်ေနေသာ မိုင္လိုကို ၾကည့္ရင္း သေဘာေတြ က်ေနသည္။မွန္ေရွ႕တြင္ ရပ္ၿပီး ၾကည့္လိုက္ျပန္သည္။ တကိုယ္လုံးတြင္ ပင္တီေလးသာ က်န္ေတာ့သည္။နဲနဲေလးက်ပ္ေနေတာ့ ေပါင္ခြၾကားက အက္ေၾကာင္းေလးကို ျမင္ေနရသည္။ကိုယ္ အေပၚပိုင္းတြင္ေတာ့ ဘာအဝတ္မွ မရွိ။နို့ေလးေတြကို ၾကည့္ မိေတာ့ နဲနဲ စိတ္ပ်က္သြားသည္။““ အဲ့ဒါ ေမေမ့ေၾကာင့္ ”” လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ အုပ္ကိုင္ ၾကည့္ ရင္း ေတြးလိုက္သည္။သူ႔ အေမ ေဒၚခ်ိဳခ်ိဳျမင့္ သည္လဲ ကိုယ္လုံးကိုယ္ထည္ေသးေသး ရင္သားေသးေသး မိန္းမတေယာက္ ျဖစ္ေလသည္။နို့ဆိုတာ ကိုင္ေပးနယ္ေပးရင္ ႀကီးလာတတ္တယ္လို့ သူၾကားဖူးသည္။တကယ္တန္း ဟုတ္ မဟုတ္ေတာ့ မိုးသဇင္ မသိ။

““ သက္ႏွင္းခ်ိဳဦး ဟာႀကီး ႀကီးေနတာ ဟိုလူကိုင္ဒီလူကိုင္ အကိုင္ခံထားရလို့ ေနမွာ ”” မနာလို အေတြးေလးေတြးမိလိုက္သည္။ သူ႔နို့ေလးေတြက ေသး႐ုံမက နို့သီးေလးေတြကလဲ အထဲကိုဝင္ေနလိုက္ေသးသည္။ထိပ္ကေလးကို လက္ခလယ္ အဖ်ားေလး ျဖင့္ ေျဖးေျဖးေလး ပြတ္ေပးလိုက္ေတာ့ နို့သီးေလးေတြ ေထာင္ထလာသည္။““ အဟိ ””ေက်ာထဲ မွာ က်က္သီးေတြ ထသြားသည္။သူ႔ တကိုယ္လုံး ေသြးလည္ပတ္မွု ျမန္လာသည္ဟုထင္မိသည္။ ရင္ခုန္သံေတြ ျမန္လာၿပီး ကိုယ္ထဲတြင္ ေႏြးေထြးေသာ ဓါတ္ တခုစီးဆင္း ေနသလို ခံစားလာရသည္။ ညာဖက္လက္ျဖင့္ သူ႔ ဘယ္ဖက္ နို့ေလးကို ပြတ္သပ္ ကစားေနစဥ္ က်န္လက္ တဖက္က ေပါင္ခြၾကားကို အုပ္ကိုင္ ထားမိသည္။ခြၾကားက ကိုယ္ေငြ႕ ေႏြးေႏြးကို ခံစား မိသည္။ပင္တီ အဝတ္သားပါးပါး ေအာက္က အရည္ေလးေတြ စိမ့္ထြက္စ ျပဳလာၿပီကို သူ သတိထား မိလိုက္သည္။ သူ႔လက္ ကို ဘိုက္ေပၚ ျပန္ေရႊ႕လိုက္ၿပီး လက္ေခ်ာင္းေလးမ်ားကို ပင္တီေအာက္ထဲသို့ ေလ်ာသြင္း လိုက္ေလသည္။အေမႊးေျပာင္ရွင္းေနေသာ သူ႔ ဆီးခုံေလးက ေခ်ာမြတ္ေနသည္။အကြဲေၾကာင္း အစပ္ေလးကို လက္ေခ်ာင္းေလးေတြနဲ႔ ဖြဖြေလး ပြတ္သပ္ ေပးေနမိသည္။

ကုတင္ အစြန္းတြင္ ထိုင္ခ်လိုက္ၿပီး ပင္တီေလးကို ေလၽွာခ်လိုက္သည္။ေျခက်င္းဝတ္ အထိ ေရာက္သြားေတာ့ ေျခတဖက္ကို ခၽြတ္ထုတ္ လိုက္ၿပီး ေပါင္ေလးကို ကား ထား လိုက္သည္။ေတာင္ၾကားလမ္းထြင္ ေရလၽွံေနၿပီ။အေပါက္ဝတြင္ စြတ္စိုေနေသာ အခၽြဲရည္ေလးမ်ားကို လက္ခလည္ အျဖားေလးျဖင့္ တို့ၾကည့္ လိုက္သည္။တင္းေထာင္စ ျပဳေနၿပီ ျဖစ္ေသာ အေစ့ေလးကို အခၽြဲရည္ေလးမ်ား သုတ္လိမ္းေပးလိုက္သည္။ အသက္ ရွူသံေတြ ျမန္ေနၿပီ။ေသြးခုန္ႏွုံးေတြ ျမင့္တက္လာသည္။မ်က္ႏွာေလးကရဲလာသည္။ေထာင္ထေန ေသာ နို့သီးေလးေတြကို အခၽြဲရည္ေလး ျဖင့္ တို့လိမ္းရင္း လက္ျဖားေလးျဖင့္ လွိမ့္ေပးလိုက္သည္။““ ဟား .. . . ”” ရင္ထဲမွာ တင္းက်ပ္ေနေသာ ေလတို့ ကို ပါးစပ္ကေန ရွူထုတ္ လိုက္သည္။ မိုးသဇင့္ စိတ္ထဲတြင္ လူတကိုယ္လုံး တိမ္တိုက္ေတြထဲ လြင့္ေျမာေနသလို ခံစား ေနရသည္။အပူပိုင္းရပ္ဝန္းက တိမ္တိုက္ေတြေလ။ ေႏြးေနသည္။တခ်က္တခ်က္တကိုယ္လုံးကို ျဖတ္စီးသြားေသာ အ ရသာက လၽွပ္စီး လက္လိုက္ သလိုပင္။ရင္ထဲမွာတင္းက်ပ္ လွိုက္ေမာေနသည္။

ကိုယ္ေတြ႕ မရွိဘဲ စာေတြ႕ သာ ရွိသူမို့ ဘာကို တမ္းတရေကာင္းမွန္း မသိ ။ေႏြးေထြးေသာ အေပြ႕ အဖက္ကိုလား? ခ်ိဳၿမိန္တယ္ ဆိုတဲ့ အနမ္းေတြကိုလား?ေယာက်ာ္းတေယာက္ရဲ့ ႀကံ့ခိုင္တဲ့ ရင္ခြင္ တခု ကိုဘဲ တမ္းတ ရမွာလား?သူ ခ်စ္သူ ရွိလာလၽွင္ ဘယ္ေလာက္ အထိ လိုက္ေလၽွာမိမလဲ ?အေတြးေတြ ျပန႔္လြင့္ေနသည္။ လက္တဖက္က ရင္သားလုံးလုံးေလးေတြကို အုပ္ကိုင္ ပြတ္နယ္မိေနစဥ္၊ က်န္တဖက္က သူမ အဖုတ္ ေလးကိုေဆာ့ ကစား ေနသည္။အခၽြဲရည္ေလးမ်ား စြတ္စိုေနေသာ အဖုတ္ေပါက္ဝႏွင့္ အတြင္းႏွုပ္ခမ္းသား ေဖါင္းေဖါင္း ေလးေတြကို လက္ခလယ္ အဖ်ားေလးျဖင့္ ပြတ္သပ္ ေပးေနခ်ိန္တြင္ “ အာဝု ” ဟူ မိုင္လို အီလိုက္ေသာ အသံကို ၾကားလိုက္သည္။ျပန႔္လြင့္ေနေသာ စိတ္ေတြ မိုးသဇင္ရဲ့ အသိထဲ ျပန္ေရာက္လာသည္။ေခါင္းေထာင္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဖင္ႀကီးကို ေနာက္ျပစ္၍ ေရွ႕ေျခ ႏွစ္ေခ်ာင္းကိုဆန႔္ထားရင္း အေညာင္းေျဖေနသည့္ မိုင္လိုကို ေတြ႕လိုက္ရသည္။

ဒီအေကာင္ အျပင္ထြက္ခ်င္ေနၿပီ ထင္တယ္ . . . “ေကာင္းေနတုန္း ေႏွာက္ယွက္ၿပီ . . . ”စိတ္ထဲက ေရရြတ္လိုက္သည္။ခုလိုအခ်ိန္မွာေတာ့ ထၿပီး တံခါးမဖြင့္ေပးႏွိုင္။ အခန္းျပင္ ထြက္ခ်င္ရင္လဲ ၿပီးတဲ့အထိသာ ေစာင့္ေပေရာ့ ကိုယ္ေတာ္။အေတြးတို့ ကို လြတ္လပ္စြာ ပ်ံသန္းခြင့္ ျပဳလိုက္သည္။ေပါင္ေလးကို ကား၍ အဖုတ္ေလးကို ေကာ့ထားရင္း လက္ခလယ္ကို အထဲသို့ ေျဖးေျဖးခ်င္း ထည့္လိုက္ေလသည္။““ အင္း.. ဟင္းဟင္း .. ””ႏွုပ္ဖ်ားက မပြင့္တပြင့္ ညည္းသံႏွင့္အတူ ေနာက္ထပ္ ရသလွိုင္းလုံးတခု လွိမ့္တက္လာျပန္သည္။မိုးသဇင္ရဲ့ တင္ပါးသားေတြတင္းေတာင့္သြားလိုက္၊ ေျပေလ်ာ့သြားလိုက္ ျဖစ္ေနသည္။ သူမရဲ့ စိတ္ေတြက ေပါင္ၾကားမွာဘဲအာ႐ုံ စိုက္မိေနေတာ့သည္။လက္ခလယ္တေခ်ာင္းထဲနဲ႔ အားမရေတာ့။လက္သူႂကြယ္ကိုပါ ပူးထဲ့လိုက္သည္။အဝင္အထြက္ကို မွန္မွန္ လုပ္ေပးေနရင္း က်န္လက္ တဖက္ျဖင့္ အစိေလးကို ပြတ္သပ္ေပးေနမိသည္။ေခါင္းကေလးကို ေမာ့ထားရင္း ပါးစပ္ျဖင့္ အသက္ရွူေနရသည္။

““ ေအမ့ . . .””႐ုပ္တရက္ လန႔္သြားသည္။ေပါင္ၾကားကို ငုံ႔ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မိုင္လို့ ေခါင္းႀကီးကို ေတြ႕လိုက္ရသည္။သူ႔လက္ကိုလာထိသည္မွာ မိုင္လို၏ႏွာေခါင္းေအးေအးႀကီး ျဖစ္ေၾကာင္း သတိ ထားမိလိုက္သည္။ၾကည့္ေနစဥ္မွာပင္ မိုင္လိုကသူ႔ေပါင္ၾကား ခြဆုံကို လၽွာျဖင့္ ယက္လိုက္သည္။ဖင္ေပါက္နားေလးကို လၽွာေႏြးေႏြးၾကမ္းၾကမ္းႀကီးက ပြတ္သပ္သြားသည္။“အိုး …” တခါမွ မၾကဳံဖူးေသးသည္ လွိုင္းလုံးၾကမ္းႀကီးက ေက်ာရိုး တေလၽွာက္ လွိမ့္တက္လာသည္။ၾကက္သီးေတြ ထသြားသည္။မိုင္လိုယက္ေပးတာကို ဖီးတက္သြားရေသာ သူ႔ အျဖစ္ကို ဘယ္လိုမွ နားမလည္ႏွိုင္။မိုးသဇင္ေလး ရွက္သြားေလသည္။အိပ္ေနရာက ထထိုင္လိုက္ၿပီး သူ႔ ေပါင္ၾကားထဲက မိုင္လို၏ ေခါင္းႀကီးကို လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ တြန္းဖယ္ လိုက္သည္။မိုင္လိုက ေပါင္ၾကားကို အတင္း တိုးဝင္ရင္း လၽွာျဖင့္ လ်က္ေပးလိုက္ ျပန္သည္။ အကြဲေၾကာင္းေလး တေလၽွာက္ လွန္ၿပီးလ်က္လိုက္ေသာ လၽွာခ်က္က တႏွာ ရွိန္ေၾကာင့္ ဖူးထေနေသာ အတြင္းႏွုပ္ခမ္းေလး မ်ားႏွင့္ အေစ့ေလးကို ပြတ္တိုက္သြားသည္။

““ အီး . . . ”” တခါမွ မၾကဳံဖူးေသာ အရသာထူးေၾကာင့္ ဖင္ေပါက္ေလး ရွံု့သြားရသည္အထိ ေကာင္းသြားေလသည္။ ေတာ္ေတာ္ ဆိုးတဲ့ အေကာင္ . .“ မိုင္ လို . . .ဘ”အားသန္လွေသာ မိုင္လိုကို အတင္း တြန္းထုတ္ရင္း ရွက္ရွက္ျဖင့္ဖိ ေအာ္လိုက္သည္ ။ဟုတ္သည္ေလ။ဒီလို လုပၥရာလား။ မိုင္လို ဘာေၾကာင့္ လုပ္သည္ကို နားမလည္ႏွိုင္။ ကုတင္ ေျခရင္းတြင္ ငုတ္တုတ္ ထိုင္ေနသည့္ မိုင္လို့ကို မ်က္ေမွာက္ၾကဳံ႕ၿပီး ၾကည့္လိုက္သည္။““ ႏွာဘူး မက်နဲ႔ . . . နင္နဲ႔ ငါနဲ႔ က ေမာင္ႏွမ ေတာ္တယ္ ””ျပဴးေၾကာင္ၾကည့္ ေနေသာ မိုင္လို့ ကို မ်က္ႏွာထား နဲ႔ ၾကည့္ လိုက္သည္။ပါးစပ္ႀကီးဟၿပီး အသက္ျပင္းျပင္း ရွူသံႏွင့္ အတူ ထုတ္ထားေသာ လၽွာႀကီးက လွုပ္ေနသည္။ ေႏြးေထြးေသာ ခံစားမွုတခုက မိုးသဇင္ရဲ့ ေပါင္ၾကားကေနတကိုယ္လုံးသို့ ပ်ံ႕ႏွံ့ ာေလသည္။အဲ့ ေနရာကို ေကာင္ေလးေတြနမ္းတယ္လို့သူၾကားဖူးသည္။

စာေတြထဲမွာ ဖတ္ဖူးသည္။ေတြ႕ၾကဳံဖူးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြက ေျပာျပဖူးသည္။အဲ့လိုလုပ္ေပးတာကို ႀကိဳက္တဲ့သူေတြ ရွိသလို၊မႀကိဳက္တဲ့သူေတြလဲ ရွိသည္ တဲ့။သူေကရာ?ေျပာရလၽွင္ မိုးသဇင္ ႀကိဳက္သည္။အဲ့ဒီ အရသာႀကီးက အရမ္း ရင္ခုန္စရာ ေကာင္းသည္။ဒါေပမဲ့ . . . မိုင္လိုက လုပ္ေပးတာ ဆိုေတာ့ …““ မျဖစ္ႏွိုင္ပါဘူး ေလ …လူၾကားလို့ မေတာ္ . . ”” ကိုယ့္အေတြး ႏွင့္ကိုယ္ ရွက္သြား ျပန္သည္။ ေခါင္းထဲမွာ အေတြးႏွစ္ခုက နပမ္း သတ္ေနသည္။မိုင္လို့ လၽွာႀကီးကို ေငးစိုက္၍ ၾကည့္ေနမိသည္။႐ုတ္တရက္ႀကီးမို့ ရွက္ေနေသာ္လည္း မိုင့္လို့ လၽွာႀကီးရဲ့ အရသာကို သူမ ႀကိဳက္ေနၿပီ ျဖစ္သည္။စိတ္ထဲမွာက ခ်ီတုံ ခ်တုံမထင္မွတ္ဘဲ ၾကဳံလိုက္ရသည့္ အေတြ႕ အႀကံဳသစ္ကို ျမည္းစမ္း ခ်င္ေနသည္။

ဒါေပမဲ့ . . .စိတၳဲမြာ ေ၀ျခဲမရ။မေတာ္တဆ တေယာက္ေယာက္ သိသြားမွာလဲ စိုးသည္။သိစရာ အေၾကာင္းေတာ့မရွိ ။ ဒီကိစၥသည္ သူနဲ႔မိုင္လို ဘဲ သိသည္ အေၾကာင္း ျဖစ္သည္မိုင္လိုက စကားမတတ္ေတာ့ ဘယ္သူ႔ကိုမွ ျပန္ေျပာမွာမဟုတ္။ေက်ာင္းက ေကာင္ေလးေတြနဲ႔ ရီးစားထားရတာထက္ေတာင္ စိတ္ခ်ရေသးသည္။ဘယ္သူမွ မသိႏွိုင္။တြဲေလာင္းႀကီးထြက္ေနေသာ မိုင္လို့လၽွာႀကီးကို ၾကည့္မိျပန္သည္။“ မျဖစ္ပါဘူးေလ . . . ”ေနာက္ဆုံးေတာ့ မိုးသဇင္ ဆုံးျဖတ္လိုက္သည္။““ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ လက္နဲ႔ လုပ္တာဘဲ ေကာင္းပါတယ္””မိုးသဇင္ အိပ္ယာေပၚသို့ ေျဖးေျဖးခ်င္း ေနာက္ျပန္ လွန္ခ်လိုက္သည္။ပက္လက္ေလး အိပ္ၿပီး ညာဖက္လက္က နို့ေလးကို ကိုင္တြယ္ ကစား ေနၿပီး ဘယ္ဖက္လက္ျဖင့္ အေစ့ေလး ေဘးနားကို ပြတ္ေပးေနမိသည္။ဘယႅိဳမြ အာရံု စိုကႅိဳ႕ မရ။မ်က္လုံးေတြကို မွိတ္ထားေပမဲ့ မိုင္လိုရဲ့ ပူေႏြးတဲ့ လၽွာႀကီးကိုသာ စိတ္ကူးထဲမွာ ျမင္ေနသည္။အရင္ကလည္း မိုင္လို သူ႔ကို လၽွာနဲ႔ လၽွက္ဘူး တာဘဲေလ။

ခုလို အဖုတ္ကိုေတာ့ ဘယ္ဟုတ္ပါမလဲ။သူနဲ႔ ေဆာ့ကစားရင္း လက္ေတြ မ်က္ႏွာေတြကို လၽွက္ေပးေနက် ဘဲဟာ။ခုေရာ ဘာထူးလဲ . . .ေနရာေလးဘဲ ကြာတာဘဲေလ . .ဟုတ္တယ္ မလား . . .အိပ္ယာေပၚတြင္ တံေတာင္ဆစ္ တဖက္ႏွင့္ ေထာက္၍ မိုင္လို့ ကို ၾကည့္ လိုက္သည္။ဒီေကာင္ႀကီး ဂဏွာမၿငိမ္ ျဖစ္ေနသည္။ျခေသ့ထႋဳင္- ထိုင္ေနရာက မတ္တတ္ ထရပ္လိုက္သည္။ ေနာက္ ျပန္ ထိုင္ သြား ျပန္သည္။မိုင္လိုႏွင့္ မ်က္လုံးခ်င္းဆုံသြားသည္။ ေခါင္းႀကီးေစာင္းၿပီး ၾကည့္ေနေသာ မိုင္လို့ကို လၽွာထုတ္ၿပီး ေျပာင္ျပလိုက္သည္။ၾကည့္ရတာ ယက္ေပးခ်င္ပုံရသည္။““ ငါလဲ နင္ယက္ေပးတာ ခံခ်င္တာပါဘဲဟာ . . . ””““ ၀ွူး . . . . ”” ပါးစပ္က ေန ေလေတြ မွုတ္ထုတ္လိုက္သည္။ရင္ထဲမွာ တင္းက်ပ္ေနသည္။ေနာက္ေတာ့ သူမရဲ့ ကိုယ္ ေအာက္ပိုင္းကို ကုတင္စြန္းသို့ ေလ်ာခ်လိုက္ၿပီး ဒူးကိုကား၍ ေပါင္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို ျဖဲေပးထား လိုက္မိသည္။ဒီတခါ လာယက္ေပးရင္ေတာ့ ေပးလုပ္လိုက္ပါမယ္ေလ ဟု ေတြးမိသည္။

အမွန္ကေတာ့ ဒီလို မလိုက္ေလ်ာသင့္မွန္း သိေနသည္။တကယ္ဆိုရင္အားလုံးကို ရပ္တန႔္ၿပီး အဝတ္ေတြ ျပန္ဝတ္သင့္ၿပီ။ဒါေပမဲ့ . . . .ဒါေပမဲ့ေပါ့ ေလ . . .သူ အထာေတြေပးေနေပမဲ့ မိုင္လိုက နားမလည္။ခပ္လွမ္းလွမ္းမွာ ထိုင္လိုက္ ထလိုက္ႏွင့္ ဂနာ မညိမ္ ျဖစ္ေနသည္။ မိုင္လို ယက္ေပးခ်င္ေနမွန္းသူသိသည္။သူကလဲ ယက္ေပးေစခ်င္သည္။ဒါေပမဲ့ မိုင္လိုက အနားကို မလာ ။ေနႏွိုင္လြန္းသည့္ မိုင္လိုကို သူစိတ္မရွည္ေတာ့။လြန္ဆြဲပြဲမွာ သူ ရွုံးၿပီး အေလ်ာ့ ေပးလိုက္သည္။““ လာ . . မိုငႅိဳ . . . ဒီအနားကိုလာ . . . ”မဝန႔္မရဲ အသံျဖင့္ ေခၚမိသည္။ ကိုယ္လိပ္ျပာကိုယ္ ကလည္း နဲနဲ ရွက္ေနမိသည္ေလ။မိုင္လိုက နားရြက္ ၂ခုကို ေထာင္ၿပီး သူ႔ကိုေစာင္းငဲ့ၾကည့္႐ုံမွ အပ လုံးဝ မလွုပ္။အာေခါင္ေတြ ေျခာက္ေနသည္။ရင္ ထဲမွာ အသက္ ရွူရတာ မဝ သလို ျဖစ္ေနသည္။တံေထြး ကို ၿမိဳခ် လိုက္ရင္း အသက္ တျမႇင္ကို ၀ေအာင္ ရွူလိုက္သည္။

““ လာ . .မိုငႅိဳ . . .ဒီအနားကိုလာ . . . လာ မမ အနားလာ . .. ””ဒီတခါ အသံက နဲနဲက်ယ္လာသည္။မိုင္လို ဆတ္ကနဲ မတ္တတ္ ထရပ္လိုက္သည္။သူမ ဖိတ္ေခၚခ်က္ကို မိုင္လိုက လက္ခံလိုက္သျဖင့္ ရင္ထဲမွာ ထိတ္ ကနဲ ျဖစ္သြားသည္။ တဆက္ထဲမွာပင္ ရွက္စိတ္ တခုကလဲ ျဖန္းကနဲ ထသြားရသည္။မိုင္လို့ကို သူမက ဖိတ္ေခၚရသတဲ့လား ?အင္းေပါ့ေလ . . .လိုခ်င္သူက ေလ်ာ့ရမွာေပါ့။ႏွလုံးခုံသံ တဒုန္းဒုန္းကို ျပန္ၾကားေနရသည္။ နားထင္မွာ ေသြးတိုး ေနတာကို သိေန သလိုပင္။ ေျခာက္ေနေသာ ႏွုပ္ခမ္းမ်ား ကို လၽွာျဖင့္ သပ္လိုက္မိသည္။မိုင္လိုသည္ မိုးသဇင္၏ ေပါင္ၾကားကို ဝင္လာေပမဲ့ တေပခန႔္ အကြာတြင္ ရပ္ေနသည္။““လာ . . . မိုငႅိဳ လာ . . . . မမ အနား ကိုလာ . . . ””အခ်ိဳသာဆုံး အသံျဖင့္ ေခ်ာ့ၿပီး ေခၚလိုက္သည္။မိုင္လိုသည္ သူမကို စိုက္ၾကည့္ ေနသည္။ ခုနတုန္းက သူ႔ကို တြန္းထုတ္ ခဲ့သျဖင့္ စိုးရိမ္ေနပုံရသည္။““ လာ . . . မိုင္လိုလာ . . . မမ ကို လာယက္ေပး . . . ””အသံခ်ိဳခ်ိဳေလး ျဖင့္ ေခၚလိုက္ရင္း သူ႔ အဖုတ္ ႏွုပ္ခမ္းသားေလး ၂ခုကို ဘယ္ဖက္လက္၏ လက္ညႇိုး၊ လက္ခလယ္ ႏွစ္ေခ်ာင္းျဖင့္ ျဖဲေပးထားလိုက္သည္။

မိုင္လိုကသူ႔လည္ပင္းကို ဆန႔္တန္းရင္းအနားကပ္၍အနံ့ခံလိုက္သည္။မိုင္လို အသက္ ရွူထုတ္လိုက္ေသာ ေလေႏြးေႏြးက သူ႔ အဖုတ္ကို လာထိသည္။နမ္းၾကည့္ ၿပီးေတာ့ မိုင္လို ေနာက္ဆုတ္ သြားျပန္သည္။မိုးသဇင္က ကုတင္ေစာင္းမွာ ကိုယ္ကို အနဲငယ္ ထက္၍ ေလ်ာခ်လိုက္ၿပီး သူ႔အဖုတ္ေလးကို မိုင္လိုႏွင့္ ပိုနီးသြားရန္ တိုးေပးရင္း . . . ““ ယက္ေလ မိုင္လို . . . ယက္လိုက္ ”” ဟု ေျပာလိုက္သည္ ။ ဒီတခါေတာ့ မိုးသဇင္ သူ႔ကို စိတ္မဆိုးမွန္း မိုင္လို ေသခ်ာသိ သြားပုံ ရသည္။သူ႔ ႏွာေခါင္း မဲမဲႀကီး ကို လၽွာျဖင့္တခ်က္သပ္လိုက္ၿပီး အနားသို့တေျဖးေျဖး တိုးလာေလသည္။““အု . . .”” အသံျပဳရင္း အနားတိုးလာသည္။

မိုင္လို့ ေခါင္းႀကီး အဖုတ္နား ကပ္လာသည္ကို ၾကည့္ရင္း ႏွလုံးခုန္သံေတြ ပိုၿပီး ျပင္းထန္လ ာသည္ဟု ထင္မိသည္။ ၂ လက္ မေလာက္ အကြာမွာေတာ့ လၽွာႀကီးကို ထုတ္ၿပီး “ ပလပ္ ” ကနဲ ျမည္ေအာင္ ယက္လိုက္သည္။အဖုတ္ေလးကို ျဖဲေပးထားသျဖင့္ အတြင္းသား ေလးေတြကို ထိထိမိမိ ယက္မိသြားသည္။“အ …..”အဖုတ္ေလးကို ပြတ္သပ္၍လည္းေကာင္း အထဲကိုလက္ႏွစ္ေခ်ာင္အထိ ထဲ့၍လည္းေကာင္း အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ကိုယ္တိုင္ အာသာ ေျဖခဲ့ဘူးေသာ္လည္း မိုင္လို လုပ္ေပးတာေလာက္ ေကာင္းသည့္ အရသာမ်ိဳး မရဖူးခဲ့။မိုင္လို သူ႔လၽွာႀကီးကို ျပန္႐ုပ္လိုက္ၿပီး ေနာက္တခါ ယက္ေပးလိုက္ျပန္သည္။ဒါေပမဲ့ ဒီတခါမွာေတာ့ ရဲရဲတင္းတင္း ရွိလာပုံ ရသည္။ အဖုတ္ အကြဲေၾကာင္းတေလၽွာက္ ကို ထိထိမိမိႀကီး ယက္ေပးလိုက္သည္။အဆုံးနားတြင္ အစိေလးကိုပါ လၽွာျဖားခပ္ သြားေလသည္။မိုးသဇင္သည္ အိပ္ယာေပၚတြင္ ပက္လက္ အိပ္ခ်လိုက္ၿပီး အဖုတ္ေလးကို လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ျဖဲေပးထား မိေတာ့သည္။ သူမ၏ အပ်ိဳစင္ ေစာက္ဖုတ္ေလးကို မိုင္လို စိတ္ႀကိဳက္ သုံးေဆာင္ႏွိုင္ရန္ လုံးဝ ေပးအပ္မိေတာ့သည္။အသက္ ရွူသံ ျပင္းျပင္းႏွင့္ အတူ အပ်ိဳေပါက္မေလး၏ ရင္အစုံ မွာ နိမ့္ခ်ီျမင့္ခ်ီ ုျဖစ္ေနေလသည္။

““ အို႕ … ေအမ့ ..””ေအာက္ႏွုပ္ခမ္းေလးကို ဖိကိုက္ရင္း အသံမထြက္ေအာင္ ညည္းတြား မိလိုက္သည္။ပိုၿပီး ထိထိမိမိရွိေစရန္ အဖုတ္ေလးကို မိုင္လို့ဆီ ေကာ့ေပးလိုက္ခ်ိန္ႏွင့္မိုင္လိုကလဲသူ႔ လၽွာႀကီးျဖင့္ ေအာက္ကေန လွန္ယက္လိုက္ခ်ိန္ ဆုံသြားၿပီးဖင္ေပါက္ဝေလးကိုပါ ယက္မိသြားေလသည္။ထိုအေတြ႕အၾကဳံသည္လဲရင္ထဲတြင္လွိုက္ကနဲ ျဖစ္သြားေစေသာအေတြ႕အႀကံဳဟု အသိအမွတ္ျပဳ လိုက္မိသည္။မိုးသဇင္၏ တင္ပါးေလးသည္ ကုတင္စြန္းကေန ခပ္ေလၽွာေလၽွာေလး က်ေနၿပီျဖစ္သည္။ မိုင္လို တခ်က္တခ်က္ ယက္ေပးလိုက္တိုင္း တင္ပါးေလးေတြရွုံ႔သြားၿပီး အဖုတ္ေလးက ေကာ့တက္သြားေလသည္။ ဖင္ေပါက္ေလး ႀကံဳ့သြားၿပီး ေက်ာရိုးတေလၽွာက္မွာ အရသာ လၽွပ္လွိုင္းေတြက ထိုး ထိုးၿပီး တက္လာသည္။ေသြးခုန္ႏွုံးေတြ ျမင့္တက္လာၿပီး အသက္ ရွူသံေတြ ျမန္လာသည္။ ေသြးဖိအားႏွင့္ ႏွိုးဆြမွုေၾကာင့္ အဖုတ္ ႏွုပ္ခမ္းသားေလးမ်ားမွာ အစြမ္းကုန္ ေဖါင္းႂကြ၍ ေနေလသည္။ အေစ့ေလးမွာလဲ ေထာင္ထေနၿပီး အထိအေတြ႕ အရသာကို ပိုမို၍ ခံစားရေလသည္။မိုင္လိုမွာလဲ မိုးသဇင္၏အဖုတ္ေလးက ယိုစိမ့္လာသည့္ ကာမခ်ိဳရည္မ်ားကို ကုန္စင္ေအာင္ ႀကိဳးစားပမ္းစား ယက္ေပးရင္း ၿမိန္ယွက္စြာ သုံးေဆာင္ေနေလသည္။သို့ေသာ္လဲ ယက္လို့ ကုန္ႏွိုင္သည္ မရွိဘဲ ထြက္ေလ ယက္ေလ၊ ယက္ေလ ထြက္ေလ သံသရာ ပင္လယ္ေက်ာ ထဲတြင္ မိုးသဇင္ တို့ နစ္ေမ်ာေနၿပီး ပတ္ဝန္းက်င္ တခု လုံးကို ေမ့ေလ်ာ့ေနေတာ့သည္။

ေပါင္ကို အစြမ္းကုန္ကားထားၿပီး အဖုတ္ေလးကို လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ပါ ကူ၍ ျဖဲေပးထားသျဖင့္ မိုးသဇင္ေလး၏ အပ်ိဳေစာက္ဖုတ္ဝေလးမွာ ပြင့္ဟေနၿပီး တခ်က္တခ်က္တြင္ မိုင္လိုရဲ့ လၽွာျဖားျဖင့္ အတြင္းသား မ်ားကိုပါ ႏွိုးဆြ ခံေနရေတာ့သည္။ေနာက္ဆုံးတြင္ မိုင္လိုသည္ အားမလို အားမရ ျဖစ္လာကာသူ႔ ႏွုပ္သီးႀကီးကို အဖုတ္အကြဲေၾကာင္းတြင္ ထိုးကပ္ထားလိုက္ၿပီး အရည္မ်ား စိမ့္ထြက္ရာ အေခါင္းေလးကို အာ႐ုံစိုက္၍ ယက္ေပးေနေလသည္။ တခါထက္တခါ မိုင္လို့ လၽွာႀကီးက အထဲကို ပိုမိုဝင္ေရာက္လာၿပီး အတြင္းသားေလးမ်ားႏွင့္ ေသးေပါက္သည့္ အေပါက္ေလးကိုပင္ပြတ္တိုက္မိေနေတာ့သည္။““ ေတာ္ေတာ္သန္တဲ့လၽွာႀကီး””ဟုစိတ္ထဲတြင္သတိ ထားမိသည္။တခါမၽွ မၾကဳံဘူးေသးေသာ္လဲ အေခါင္းေလးထဲကို ထိုးေမႊေနေသာ လၽွာႀကီးက သူ႔ကို ေယာက်ာ္း တေယာက္က တက္လုပ္ေပးေနသလို ျဖစ္ေနမည္ဟု ေတြးမိေလသည္။

လၽွာႀကီး အထဲကိုဝင္ဝင္ သြားတာကခံရတာ ေကာင္းေပမဲ့ အေစ့ေလးကို အခ်က္တိုင္း မထိေတာ့ေသာေၾကာင့္ ေကာင္မေလးသည္ သူမ၏ဘယ္ဖက္လက္ကို ဆီးခုံေပၚ အုပ္ကိုင္လိုက္ၿပီး လက္ခလယ္ေလး ျဖင့္ အေစ့ေလး အေပၚနားကို ခပ္သြက္သြက္ တဆတ္ဆတ္ ပုတ္ခပ္ေပးလိုက္ေလသည္။ညာဖက္လက္ကေတာ့ လက္ညႇိုး၊လက္ခလယ္ ႏွစ္ေခ်ာင္းျဖင့္ ႏွုပ္ခမ္းသားေလးေတြကို မိုင္လို့ အတြက္ ျဖဲေပးထားလိုက္သည္။အေစ့ေလးကို ျမဴဆြေပးေနေသာ အရသာႏွင့္ အဖုတ္ေလးထဲ ထိုးထိုးဝင္ေနသည့္ လၽွာၾကမ္းႀကီး၏ အရ သာသည္ မိုးသဇင္ေလး၏ အသိစိတ္မ်ားကို လႊမ္းမိုးသြားေတာ့သည္။တႏွာရွိန္ေတြ ေကာင္းကင္ကို တိုက္ေနသျဖင့္ ေလာကႀကီးႏွင့္ ပတ္ဝန္းက်င္ကို ေမ့သြားသည္။ မရွက္တမ္း မေၾကာက္တမ္းပင္ အသံထြက္ ညည္းတြားလာမိေတာ့သည္ ။““ မိုင္လိုရယ္ . . . ေကာင္းလိုက္တာ . . . ငါ အရမ္းႀကိဳက္ေနၿပီ . . .””

အပ်ိဳမေလးသည္ သူ၏ဆီးခုံနား တဝိုက္ဆီက ထူးဆန္းေသာ ခံစားမွုတမ်ိဳးကို သတိျပဳမိေလသည္။သူအရင္က အာသာေျဖခ်ိန္မ်ားတြင္ ၾကဳံဘူးေသာအရသာႏွင့္ ဆင္သလိုလို ရွိေသာ္လည္း၊ ဒီတခုကေတာ့ အမ်ားႀကီးပို၍ သက္ေရာက္မွု ရွိေလသည္။မ်က္လုံးေလးကို မွိတ္ၿပီး လၽွာႀကီးကို အာ႐ုံျပဳထားသည္။ အဖုတ္တဝိုက္ႏွင့္ ဆီးခုံနားဆီက လွိုက္လွိုက္ တက္လာေသာ ခံစားမွုေၾကာင့္ သူမ ကာမရွီန္ အထြဋ္ အထိပ္ေရာက္ေနၿပီကို သိသည္။ၿပီးခါနီးေနၿပီကို သိေနသည္။““ ေကာင္းလိုက္တာ မိုင္လိုရယ္ . . . ေကာင္းလိုက္တာ . .အသက္ ျပင္းျပင္း ရွူေနရသည္။ရင္ထဲ မွာ လွိုက္ဖိုေနသည္။ေပါင္ခြၾကား အဖုတ္ တဝိုက္ကေလ ေက်ာရိုးတေလၽွာက္ ျဖာတက္လာေသာ အရသာက တကိုယ္လုံးကို ပ်ံ႕ႏွံ့သြားသည္။ ေအာက္ကေန ေကာ့ေကာ့ေပးေနရင္း ပါးစပ္ကလည္း ထင္ရာျမင္ရာမ်ားကို ေယာင္ရမ္းေရရြတ္ေနေတာ့သည္။

မိုင္လိုသည္ အဖုတ္ထဲကို သူ႔လၽွာႀကီး ထိုးထည့္ၿပီး ယက္ေပးေနရာက ႐ုတ္တရက္ ရပ္လိုက္သည္။““ မိုင္လို . . . ဆက္လုပ္ေလဟာ . . ငါ အရမ္းေကာင္းေနၿပီ . . ””မိုးသဇင္ ေတာင္းဆို ေနေပမဲ့ မိုင္လိုက အဖုတ္ကို ဆက္ၿပီး မယက္ေတာ့။““ လုပ္ေပးေလဟာ . . ငါၿပီးေတာ့ မယ္ . . ”” မိုးသဇင္မခ်င့္မရဲႏွင့္ ေျပာလိုက္သည္။သူမ ၿပီးလု ၿပီးခင္မွာမိုင္လိုက ရပ္လိုက္သျဖင့္ ဆန႔္တငံ့ငံ့ ႀကီး ျဖစ္သြားရသည္။အေစ့ေလးကို သြက္သြက္ ပြတ္ေပးလိုက္ရင္း သူမတေယာက္တည္း ၿပီးေအာင္ အားစိုက္ လုပ္ေနမိသည္။မ်က္လုံးေလးကို မွိတ္ရင္း မိုင္လို လၽွာနဲ႔ လ်က္တဲ့ ခံစား မွုကို ျပန္လည္ ပုံ ေဖၚ ေနမိသည္။အေတြးထဲ မွာကေတာ့ မိုင္လို စိတ္ေျပာင္းသြားၿပီး ထပ္ယက္ေပးမွာကို ေမၽွာ္လင့္ မိသည္။ကုတင္ သိမ့္ကနဲ လွုပ္သြားၿပီး မိုင္လို၏ ေရွ႕ေျခႏွစ္ေခ်ာင္း သူမ ေဘးတဖက္တခ်က္တြင္ လာေထာက္သည္ကို သိလိုက္သျဖင့္ မိုးသဇင္ မ်က္လုံး ဖြင့္ၾကည့္လိုက္သည္။သူမအေပၚကို အုပ္မိုးေနေသာ မိုင္လို၏ ေခါင္းႀကီးကို နီးကပ္စြာေတြ႕ျမင္လိုက္ရသည္။““ဟဲ့ .. မိုင္လို… ဘာလုပ္ .. ””

သူမ စကားမဆုံးမွီ ေႏြးေထြးေသာ အရာတခုကသူမ၏ ေပါင္ၾကားတြင္ ဟိုတိုးဒီတိုး ထိုးေနသည္ကို သတိထားမိလိုက္သည္။ေပါင္ၾကားကို ငုံ႔ၾကည့္လိုက္ေတာ့ . . .““ ဟယ္ … ေခြးယုတ္မာ ..”” မိုးသဇင္ လန႔္ေအာ္လိုက္သည္။မိုင့္လိုရဲ့ ဟာႀကီးကို ျမင္လိုက္ရေတာ့ သူတကယ္ လန႔္သြားသည္။အတန္ႀကီး တေခ်ာင္းလုံးက နီရဲေနသည္။ဒုံးပ်ံႀကီးလို ထိပ္ႀကီးက ခၽြန္ေနသည္။ေညႇာင့္လိုက္တိုင္း ထိပ္ခၽြန္က သူ႔ေပါင္ၿခံႏွင့္ အဖုတ္ေလးကို ထိုးမိေနၿပီး တခ်က္တခ်က္တြင္ အဖုတ္ အေပါက္ဝေလးကို လာထိမိေလသည္။မိုင္လိုရဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ကို သိလိုက္သည္။မိုးသဇင္ ရီခ်င္သြားသည္။မိုင္လိုက သူ႔ ကို ေခြးမေလး ထင္ေနသည္လား မသိ။ တက္လုပ္ဖို့ ႀကံစည္ ေနေလသည္။““ ဒါေတာ့ မရပါဘူးေနာ္ . . . နင့္ကိုလၽွာနဲ႔ ဘဲ ေပးယက္တာ . . . ””တခစ္ခစ္ ရယ္ရင္း အေပၚက အုပ္မိုးေနေသာ မိုင္လို့ ကို တြန္းဖယ္ လိုက္သည္။မိုင္လို့ ကိုယ္ႀကီးက ေတာ္ေတာ္ေလးသား။သူအားစိုက္တြန္းတာေတာင္ မေရြ႕။“ ေအမ့ . . ”မိုင္လို့ ဟာႀကီး ထိပ္ဖ်ားက အထဲကို ဝင္လာသည္။မယုံၾကည္ႏွိုင္ေသာ အံ့ၾသျခင္းႏွင့္အတူ မိုးသဇင္ ေခတၱခနမွင္သက္သြားမိသည္။ထိုတဒဂၤေလးက မိုင္လို့ ကိ အခြင့္အေရးေပးလိုက္သလို ျဖစ္သြားေလေတာ့သည္။

မိုင္လိုက အဆက္မျပတ္ ေဆာင့္ေနရင္း ေရွ႕ကို တလွမ္း တိုးလိုက္သည္။ထိပ္ပိုင္း ဝင္မိေနၿပီ ျဖစ္သျဖင့္ ေဆာင့္ခ်က္တိုင္းသည္ ေဘးမေခ်ာ္ေတာ့ဘဲ တခ်က္ထက္ တခ်က္အထဲကို ပိုဝင္လာသည္။သူမ ေစာက္ဖုတ္ေလးထဲမိုင္လို၏ လီးႀကီး သိသိသာသာလဝင္ေနၿပီကိုခံစားမိလိုက္သည္။““ မိုင္လို . . . ဖယ္ေပး . .ဖယ္ေပး . . . အယုတ္တမာ . . .”” ပါးစပ္ကလဲ ေအာ္ရင္းအတင္း႐ုံးေလသည္။ မိုင္လိုကေတာ့ လၽွာႀကီးကို ထုတ္၍ အသက္ ရွူသံ တဟဲဟဲ ျပဳရင္း ေညႇာင့္ ေနေလသည္။မိုင့္လို့ လီးတန္ႀကီး သူ႔ အထဲေတာ္ေတာ္ေလးဝင္ ေနၿပီကို သိေနသည္။အဆက္မျပတ္ဒလစပ္ ေဆာင့္ေန ေသာ ေညႇာင့္ခ်က္တိုင္း သူ႔ အထဲကို ဝင္လိုက္ ထြက္လိုက္ ျဖစ္ေနသည္။မိုးသဇင္ ဘယ္လိုမွ လက္မခံႏွိုင္ဘဲ တြန္းဖယ္ ေနေပမဲ့ မိုင္လို ကေတာ့ လုံးဝ ဂ႐ု မစိုက္ေတာ့။မိုးသဇင္ႏွင့္ ေရကုန္ေရခန္း မိတ္လိုက္ရန္သာ ႀကိဳးစား ေနေလသည္အေၾကာက္ အကန္ ႐ုန္းေနရသည့္ ၾကားကမွ မိုင့္လို့လီးတန္ပူေႏြးေႏြးႀကီး အတြင္းသားေတြကို ပြတ္တိုက္မိလိုက္တိုင္း တကိုယ္လုံး ပ်ံ႕ႏွံ့သြားေသာ အရသာထူးကိုလဲ တခ်က္တခ်က္ သတိထားမိလိုက္ေသးသည္။သဘာဝ အသိေပးလို့ဘဲ ေျပာရမည္ထင္သည္။

မိုင္လိုသည္ သူ႔လီး မိုးသဇင္၏ အဖုတ္ေလးထဲ ဝင္ေနၿပီကို သိသျဖင့္ တေခ်ာင္းလုံးထိုးသြင္းႏွိုင္ရန္ အတင္းဘဲ ေဆာင့္ေဆာင့္ၿပီး သြင္းေနေလေတာ့သည္။ထိပ္ျဖားေလး တင္ မကေတာ့ ။ အတင္း ႀကိဳးစား ၿပီး ႐ုန္းေနေပမဲ့ အေျခအေနက သူ႔ကို မ်က္ႏွာသာ မေပး။မထင္မွတ္ဘဲတခ်ီတြင္ မိုင္လို့ဟာႀကီး ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားသူ႔ အထဲကိုဝင္လာကို သိလိုက္သည္။““ဟယ္ . . . သြားပါၿပီ . . . ””အဖုတ္ထဲတြင္ တင္းက်ပ္သြား သလို ခံစား လိုက္ရသည္။မိုင္လို၏ လီးႀကီး တေခ်ာင္းလုံး သူ႔ အဖုတ္ထဲ တိုးဝင္လာတာကို သိလိုက္ခ်ိန္တြင္ မိုးသဇင္ ေခါင္းနပန္း ႀကီး သြားသည္။မိုင္လို သူ႔ ကို ပါကင္ ဖြင့္လိုက္ၿပီဟု နားလည္မိလိုက္သည္။ထင္ထားသလိုနာတာက်င္တာေတြ မရွိတာကို အံ့ၾသမိလိုက္ရင္းတခ်ိန္ထဲ မွာပင္မိုင္လိုကို အတင္း တြန္းဖယ္ဖို့ လုပ္မိသည္။အဖုတ္ထဲကို အဝင္အထြက္ လုပ္ေနေသာ အတံႀကီးက ပူေႏြး ေနသည္။““ မိုင္လို . .ေသခ်င္းဆိုး . . ရပ္ .. ရပ္ … အယုတ္တမာေကာင္ . .””အေျခအေနကို သေဘာေပါက္လိုက္သည္ႏွင့္ လန႔္ၿပီး ကားေပးထားေသာ ေျခႏွစ္ေခ်ာင္း ကို ဆြဲေစ့ လိုက္ရင္း အေပၚကအုပ္မိုးေနေသာ မိုင္လို ကိုတြန္းဖယ္ဖို့ မရ မက ႀကိဳးစားမိသည္။မိုင္လိုကေတာ့ မိုးသဇင္ကို ေခြးမေလးမ်ား ထင္မွတ္ေနသည္လား မသိ။တေခ်ာင္းလုံးဝင္ ေနၿပီ ျဖစ္သျဖင့္ ခါးကို သူ႔ေရွ႕ေျခ ႏွစ္ေခ်ာင္း ျဖင့္ ကုတ္တြယ္ထားရင္း သြက္သြက္ႀကီး လိုးေပးေနေတာ့သည္။“ အ . . . အ… ”

မိုင္လို့ ေဆာင့္ခ်က္ေတြက ျပင္းသည္။ပူပူေႏြးေႏြး အတံ မာမာႀကီးက အဖုတ္ထဲ မွာ ဝင္လိုက္ ထြက္လိုက္။ မိုင့္လို၏ လီးႀကီး တေခ်ာင္းလုံး သူမ၏ အဖုတ္ထဲ ထြက္လိုက္ ဝင္လိုက္ ျဖစ္ေနၿပီကို သိလိုက္ၿပီးေနာက္ ဘာေၾကာင့္ မွန္းမသိ ဆက္လက္ ႐ုံးကန္ခ်င္စိတ္ေတြ ႐ုတ္တရက္ ေပ်ာက္ကြယ္သြားေတာ့သည္။ ေျခေတြ လက္ေတြ ေလးလံလာသည္။ေျခႏွစ္ေခ်ာင္းကို ဆန႔္တန္းထားရင္း အတင္း လိမ္ထားမိသည္။ အဝင္ အထြက္တိုင္း အေစ့ေလးကိုပြတ္မိေနေသာ အရသာကို ဘယ္လိုမွ မညင္းဆန္ႏွိုင္။ မိုင္လို့ ကို ေခြးတေကာင္မို့ အျဖစ္ အပ်က္ကို လိပ္ျပာမလုံေသာ္လည္း အင္မတန္ေကာင္းေသာ အရသာကို ျဖစ္ေစသည္ကေတာ့ အမွန္ပင္ ျဖစ္ေလသည္။တေျဖးေျဖး အားအင္ေတြ ကုန္ဆုံး လာသလို ခံစားရသည္။တြန္းဖယ္ေနေသာ လက္ေတြက ေလ်ာ့ရဲလာသည္။ေနာက္ဆုံးေတာ့ ရွက္မ်က္ႏွာကို လက္ဖဝါး ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ အုပ္ထား လိုက္သည္။ပါးစပ္က “ မိုင္လို . . နင္ သိပ္ ယုတ္ မာတယ္ သိလား . . ”ဆို တာကို ထပ္ခါတလဲလဲ ေရရြတ္ေနသည္မွ အပ ကုတင္ေစာင္းတြင္ ပက္လက္ကေလး ၿငိမ္ ေနရင္း မိုင္လို လုပ္သမၽွကို ခံေနမိေတာ့သည္။

သူမ အဖုတ္ေလးထဲတြင္ မိုင္လိုရဲ့ လီးႀကီးသည္ ပိုၿပီးတင္းက်ပ္လာသည္။လီးႀကီးကဘဲ ႀကီးလာတာလား သူ႔အဖုတ္ေလးကဘဲ က်ဥ္းသြားတာလားေတာ့ မိုးသဇင္မသိ။အဖုတ္ထဲမွာတင္းက်ပ္လာေသာ အရသာႏွင့္အတူ သူမတကိုယ္လုံး တုန္ခါသြားေလာက္ေအာင္ ထူးဆန္းေသာ လွိုင္း တခုက ျဖတ္သန္းသြားသည္။ပထမ တခု မဆုံးခင္ ေနာက္တခု။ၿပီးေတာ့ ေနာက္တခု။ဆင့္ကဲတက္လာေသာ အရသာလွိုင္းေတြ ၏ ခ်ိဳၿမိန္ေသာ ရက္စက္မွုကို မိုးသဇင္ ေတာင့္ မခံႏွိုင္ေတာ့ . . .ေျခေခ်ာင္းေခးေတြ ကုတ္ေကြးလာၿပီး လက္ႏွစ္ဖက္ျဖင့္ ေမြ႕ယာ အစြန္းႏွစ္ဖက္ကို အတင္းကုတ္တြယ္ထား မိသည္။မိုင္လို ၿငိမ္သြားသည္။ပါးစပ္က တအိအိ ျဖင့္ ေအာ္ေနသည္။မိုးသဇင္ ဆီးခုံတဝိုက္ဆီက ခံစားခ်က္ တခုသည္ ဝမ္းဘိုက္ဆီကို လွိမ့္တက္လာသည္။မိုင္လိုကိုယ္ႀကီးတဆတ္ဆတ္တုန္လာၿပီးအရည္ေႏြး ေႏြးေတြ သူမကိုယ္ထဲ ပန္းထဲ့လိုက္တာကို ခံစားမိလိုက္သည္။တခ်ီ . . .ႏွစ္ ခ်ီ . . .

ကိုယ္ထဲမွာ ေႏြးသြားတာကို သိေနသည္။အရည္ေတြကို ကုန္စင္ေအာင္ ပန္းထုတ္ၿပီးေတာ့ . . မိုင္လို ေနာက္ကိုဆုတ္သြားသည္။““ ပ လြတ္ ” ဆိုေသာ အသံႏွင့္ အတူ မိုင္လို့ ဟာႀကီး သူ႔ အထဲက ထြက္သြားသည္။အိပ္ယာေပၚတြင္ ပက္လက္ကေလး က်န္ေနေသာ မိုးသဇင့္ အဖုတ္ထဲမွာ ဟာတာတား ျဖစ္သြားသလို ရင္ထဲ မွာလဲ ဟာၿပီး က်န္ခဲ့သည္။လူတကိုယ္လုံး မလွုပ္ခ်င္ေလာက္ေအာင္ ေမာပန္းသြားသည္။ ““ ၀ွူး . . . ” သက္ျပင္း ရွည္ႀကီး ကို မွုတ္ထုတ္ လိုက္ရင္း ဘာေတြ ျဖစ္သြားမွန္း မသိေတာ့သည့္ သူမ အေျခအေနကို အံ့ၾသ ေနသည္။ဒါေပမဲ့ ၾကဳံေတြ႕လိုက္ရတဲ့အရသာ ကေတာ့ ေျပာမျပတတ္ေအာင္ ေကာင္းလြန္းလွသည္။မိုင္လို လုပ္သြားသည့္ ေနရာေလးကို လက္ျဖင့္ စမ္းၾကည့္လိုက္သည္။ႏွုပ္ခမ္းသားေလးေတြက အရင္တုံးကလို ေစ့ေစ့ေလး မေနေတာ့။အဲ့ဒီနား တဝိုက္က ပူေႏြးေနသည္။ မိုင္လို့ ကိုယ္ေငြ႕ ေၾကာင့္ ဟု ထင္သည္။ခနေလာက္ ပက္လက္ကေလး ၿငိမ္ၿပီး လွဲေနေပမဲ့ မိုင္လို ခ်န္သြားေသာ အထဲက အရည္ေတြက ထြက္က်ေနဆဲ။

““ မ်ားလိုက္တဲ့ ဟာေတြ . . . ”” မွိန္းေနရင္း စိတ္ထဲမွာ ေတြးမိသည္။အိပ္ယာခင္းေတြ ေပကုန္မွာ စိုးတာေၾကာင့္ ကုတင္ေပၚမတက္ရဲဘဲ အသာေလး ကုတင္ေပၚကေန ေလ်ာခ်ဆင္းလိုက္ၿပီး ေအာက္တြင္ ေဆာင့္ေၾကာင့္ေလး ထိုင္လိုက္သည္။ဒူးေတြက တဆတ္ဆတ္ တုန္ေနေသးသည္။““ ဟယ္ . . . ”” မိုင္လို့ ဟာေတြက ၾကမ္းေပၚတြင္ အကြက္လိုက္ႀကီး စိုရႊဲေနသည္။သူ႔ အထဲဝင္သြားေသာ အရည္ေတြကလဲ အထဲကေန တစက္ တစက္ ထြက္ က်ေနဆဲ။ခနေနလို့ သူ႔ကိုယ္ထဲက လွိုင္းတံပိုးေတြ ၿငိမ္သက္သြားေတာ့မွ သူ႔ဟာကိုသူ ယက္ရင္းသန႔္ရွင္းေရး လုပ္ေနေသာမိုင္လို့ အနားတြင္သြား ထိုင္ၿပီး ၾကည့္လိုက္သည္။မိုင္လို့ဟာႀကီးက နဲတာႀကီးမဟုတ္။ဒီဟာႀကီးတေခ်ာင္းလုံး ဝင္သြားေအာင္ ခံႏွိုင္တာကို မိုးသဇင္ သူ႔ဟာသူ အံ့ၾသေနသည္။အရင္းပိုင္းက ဘုလုံးႀကီးကို ေတြ႕လိုက္ေတာ့ လန႔္သြားသည္။

““ အဲ့တာ ႀကီးသာ ဝင္သြားရင္ေတာ့ . . . . ””ေတြးပင္ မေတြးရဲ စရာ။ေခြးေတြ မိတ္လိုက္သလို ပူးေနမည္ ထင္သည္။ေနာက္တခါ ေတာ့ သတိထားမွဟု စိတ္ထဲတြင္ ေတးမွတ္ထားလိုက္သည္။အမွတ္တမဲ့ စဥ္းစား လိုက္ၿပီး မွ ကိုယ့္ အေတြးကိုကိုယ္ အံ့ၾသသြားသည္။“ ေနာက္တခါ ”တဲ့လား . . .မိုင္လိုႏွင့္ ေနာက္တႀကိမ္ ဆိုသည့္ အေတြး သူ႔ေခါင္းထဲ ဘယ္လို ေရာက္သြားလဲမသိ။မိုင္လိုကသူ႔ဟာႀကီးကို ယက္ၿပီးသန႔္ရင္းေရး လုပ္ေနရာက . . .အနားတြင္ ေစာင့္ေၾကာင့္ ေလးထိုင္ၾကည့္ ေနေသာ မိုးသဇင္၏ ေပါင္ၾကားသို့ ေခါင္းႀကီးထိုးဝင္လိုက္ၿပီး အဖုတ္ေလးကိုယက္ေပးလိုက္သည္။မိုးသဇင္က မိုင္လို၏ ေခါင္းႀကီးကို တြန္းဖယ္လိုက္ရင္း ““ ေတာ္ပါၿပီ … ကိုကို မိုင္လိုရယ္ … ေနာက္တခ်ီဆို က်မ ေသလိမ့္မယ္ … မနက္ဖန္မွ . . မနက္ဖန္မွ ေနာ္ . . ”” ဟု ေျပာလိုက္ေလေတာ့သည္။ (ၿပီးပါၿပီ…..။) crd

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *