ပန္းဦးေခၽြသြားခဲ့တဲ့ ေမာင့္ေဖေဖ (သို႕) မဂၤလာဦးညမွာကၽြန္မကို ပါကင္ဖြင့္သြားခဲ့တဲ့ ေယာက္ခမႀကီး

ပန္းဦးေခၽြသြားခဲ့တဲ့ ေမာင့္ေဖေဖ (သို႕) မဂၤလာဦးညမွာကၽြန္မကို ပါကင္ဖြင့္သြားခဲ့တဲ့ ေယာက္ခမႀကီး

“ၿဖိဴး” “စားေလ…ေရာ့” စားပြဲေပၚရွိ ပန္းကန္ထဲက ဘူးသီးေက်ာ္တစ္ခုကို ေကာက္ယူၿပီး ၿဖိဳးဆိုတဲ့ ခ်စ္သူေလးကို ဖိုးေက်ာ္က ခြံ့ေႂကြးလိုက္သည္။ ၿဖိဳးကို ဖိုးေက်ာ္ ျမတ္ျမတ္နိုးနိုးကို ခ်စ္ရွာသည္။ ခ်စ္သူသက္တမ္း(၂)ႏွစ္ အတြင္းမွာ လက္ကိုင္႐ုံ ပါးေလးနမ္း႐ုံကလြဲၿပီး က်န္တာဘာမွ မလုပ္ေပ။ ခ်စ္ရေသာၿဖိဳးကို ဖိုးေက်ာ္ တန္ဖိုးထားသည္။ ဒါေၾကာင့္မို့လည္း ဆင္ဆင္ခ်င္ခ်င္ေနသည္။ အခြင့္အေရးေတြရွိေပမယ့္ မယူခဲ့တာ ဖိုးေက်ာ္ရဲ့ ၿဖိဳးအေပၚထားတဲ့ ခ်စ္ျခင္းသည္သာ။ ဘူးသီးေၾကာ္ခြံ့ေႂကြးေနတဲ့ ေမာင့္ကိုၾကည့္ရင္း ရင္ထဲမွာအခ်စ္ေတြျပည့္ေနသည္။ ဒီလိုဂ႐ုတစိုက္ ရွိတဲ့သူမို့လည္း ၿဖိဳးကို သူပစ္သြားမွာေၾကာက္သည္။ အခြင့္အေရးမယူတတ္ေသာသူမို့လည္း ေမာင့္ကို ေလးစားမိသည္။ (အခြင့္အေရး ယူခဲ့မယ္ဆိုရင္လည္း ေပးဖို့အသင့္ပါေမာင္ရယ္)။

“အန္တီ” “ကၽြန္ေတာ္တို့ ဘယ္ေလာက္က်လဲခင္ဗ်” “ဘူးသီးေၾကာ္တစ္ပြဲတည္းဆိုေတာ့…ငါးရာပဲက်ပါတယ္ကြယ္” ဖိုးေက်ာ္ ငါးရာတစ္ရြက္ ထုတ္ေပးလိုက္သည္။ ပိုက္ဆံရွင္းေပးၿပီးသည္ႏွင့္ ကားတံခါးကို ၿဖိဳးဝင္ထိုင္ဖို့ အသင့္ျဖစ္ေအာင္ ဖြင့္ေပးလိုက္သည္။ “ေမာင့္ရဲ့ ဒီလို ဂ႐ုတစိုက္ရွိမွုေတြေၾကာင့္ ၿဖိဳး စိတ္ခ်မ္းသာရပါတယ္ ေမာင္ရယ္”လို့ရင္ထဲမွာ တိုးတိုးေလးေျပာေနမိတယ္။ “ ၿဖိဳးဖာသာ ဖြင့္လို့ရပါတယ္ ေမာင္ရဲ့” “ေမာင္ကိုယ္တိုင္ ဖြင့္ေပးခ်င္လို့ေပါ့ ၿဖိဳးရဲ့…”“ၿဖိဴဘယ္သြားခ်င္ေသးလဲ… ” “သြားစရာမရွိေတာ့ပါဘူးေမာင္ရယ္” ၿဖိဳးကိုလမ္းထိပ္ခ်ေပးၿပီး ဖိုးေက်ာ္ အိမ္ကိုပဲ ျပန္လာခဲ့သည္။ …“သား…လာထိုင္အုန္း” ေက်ာမွီတဲ့ ေပၚမွာ နဂါးပုံ ေဖာ္ထားတဲ့ တတ္မလမ္းသားခုံႀကီးေပၚမွာ မိန္႔မိန္႔ႀကီး ထိုင္ေသာ ဦးဘထူးက အခုမွဝင္လာေသာ သားျဖစ္သူကို လွမ္းေခၚလိုက္သည္။ “ဟုတ္ကဲ့…ေဖေဖ” ဖိုးေက်ာ္ ခါးေလးကိုင္းကာ ေဖေဖ့ေရွ႕ရွိ ခုံတစ္ခုံတြင္ ထိုက္လိုက္သည္။ ေဖေဖ့ကို ဖိုးေက်ာ္ ခ်စ္ေၾကာက္ရိုေသသည္။

ငယ္စဥ္ကတည္းက မိခင္မရွိေတာ့သျဖင့္ ဒီအေဖကပဲသူ႔အေပၚမွာ မိခင္လိုတစ္မ်ိဳး ဖခင္လိုတစ္မ်ိဳး ဒီအရြယ္ထိေရာက္ေအာင္ ထိန္းေက်ာင္းလာခဲ့ရတာ ဖိုးေက်ာ္အသိပါ။ “သားအခု မင္းအသက္ဘယ္ေလာက္ရွိၿပီလည္း”“၂၅ ႏွစ္ထဲမွာပါ ေဖေဖ” “ေအး…ဒါဆို ငါ့သားမွာ ခ်စ္သူရွိေလာက္ေရာေပါ့” “ဗ်ာ…” ေဖေဖအခုလို ေမးလာလိမ့္မယ္လို့ ဖိုးေက်ာ္မထင္ထားေပ။ ဘယ္လိုျပန္ေျဖရမွန္းလည္း မသိပါ။ ရင္ေတြလည္းတုန္ေနသည္။ ျဖစ္နိုင္ရင္ ေဖ့ေဖ့ေရွ႕ကေန ခ်က္ျခင္းေပ်ာက္ကြယ္ သြားခ်င္မိတယ္။ “ေဖေဖ…ေမးေနတာ ေျဖေလ သား” “ သားမွာ ရည္းစားရွိေနၿပီလား” ေဖေဖကထပ္ေမးေနေတာ့ မေျဖလို့မျဖစ္ေတာ့ေပ။ ေဖေဖစိတ္တိုလာလၽွင္ ေၾကာက္ဖို့ ေကာင္းသည္။ အရဲစြန္႔ၿပီး ေျဖလိုက္သည္။ “ဟုတ္ရွိပါတယ္…ေဖေဖ”“ဟား…ဟား….ဟား…” “ငါ့သားက ဘယ္ဆိုးလို့လဲကြ”“ရည္းစာစးတြဘာေတြေတာင္ ရွိေနပါေပါ့လား”“ဟား …ဟား …ဟား…” ေဖေဖရဲ့ရယ္ေမာသံၾကားမွပဲ စိတ္ေတြတည္ၿငိမ္စျပဳလာခဲ့သည္။

ေနာက္ထပ္ဘာမ်ား ေျပာဦးမလည္းဆိုၿပီးနားစိုက္ေထာင္ေနမိသည္။“ေဖေဖဟာ အခုအခ်ိန္မွာ မိခင္တစ္ေယာက္လိုမ်ိဳး သားျဖစ္သူကို ေမးေနရွာသည့္ အတြက္ ဖိုးေက်ာ္ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္မိျပန္သည္။” “ကဲ သားမွာ ရည္းစားရွိတယ္ဆိုေတာ့မနက္ျဖန္ သားေကာင္မေလးကို ေဖေဖနဲ႔ေတြ႕ဖို့ ေခၚလာခဲ့ဟုတ္ၿပီလား”“ ေဖေဖတို့က ခ်မ္းသာၿပီးသားဆိုေတာ့ ဆင္းရဲတာ ခ်မ္းသာတာမလိုဘူးစိတ္ရင္း ေကာင္းတဲ့သူပဲလိုတယ္” “ကဲ…ကဲ သားလည္းသြားေတာ့ ေဖေဖ သတင္းစာဖတ္လိုက္ဦးမယ္” ဖခင္ေရွ႕မွ ဝမ္းသာျခင္းမ်ားစြာနဲ႔ မိမိအခန္းရွိရာသို့ ေျခေလွမ္းေတြဦးတည္လိုက္သည္။ အိပ္ယာေပၚမွာ ၿဖိဳးနဲ႔ေတြ႕ရင္ ေျပာျပဖို့ စကားေတြစဥ္းစားရင္း ည အေတာ္နက္ေတာ့မွ အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္။“ၿဖိဳး” “ေျပာေလေမာင္ဘာေျပာမလို့လည္း”“ေမာင့္ရဲ့ ေဖေဖက ၿဖိဳးကိုေတြ႕ခ်င္လို့တဲ့” “အဲ ဒါၿဖိဳးဘက္က လိုက္ေတြ႕ဖို့ရာ အဆင္ေျပမေျပ” “ျဖစ္ပါ့မလားေမာင္ရယ္ ၿဖိဳးကဆင္ရဲေတာ့” ၿဖိဳးဆီကသိမ္ငယ္တဲ့ စကားေတြ ထပ္မၾကားခ်င္ေတာ့၍ ၿဖိဳးရဲ့ႏွုတ္ခမ္းေလးကို ဖိုးေက်ာ္ လက္ျဖင့္ ပိတ္လိုက္သည္။

“အဲဒါေတြေလ်ာက္မေျပာပါနဲ႔ ၿဖိဳးရယ္” “ေမာင့္ေဖေဖက ဆင္းရဲခ်မ္းသာမေရြးတတ္ပါဘူး” “အခုလိုေခၚေတြ႕ တာကလည္း ေဖေဖ ကၿဖိဳးကို အကဲခပ္ၾကည့္႐ုံသက္သက္ပါ” “ က်န္တာဘာမွ ေလ်ာက္မေတြးနဲ႔ေတာ့” “မနက္ျဖန္ ၿဖိဳးကို ေမာင္ လမ္းထိပ္ကေနလာေစာင့္ၿပီးေခၚမယ္” “ကဲ…တစ္ခုခု စားၿပီးျပန္ၾကစို့” ပန္းၿခံထဲကအထြက္မွာ ၿဖိဳးလက္ကေလးကိုဖိုးေက်ာ္ အားေပးသည့္အေနျဖင့္ ကိုင္ေလ်ာက္လာသည္။မနက္ျဖန္ ေဖေဖႏွင့္သူ႔ခ်စ္သူေလးၿဖိဳးတို့ေတြ႕ ဆုံမွုမွာအဆင္ေျပပါေစလို့လည္း ရင္ထဲမွာ ႀကိတ္ၿပီးဆုေတာင္းေနမိသည္။ “လာပါၿဖိဳးရဲ့ မေၾကာက္ပါနဲ႔” ေမာင့္ေဖေဖရဲ့အိမ္ႀကီးက ခမ္းနားလြန္းလွသည္။မိမိကပိုက္ဆံတအား မခ်မ္းသာေပမယ့္သူမ်ားစားသလိုစားနိုင္သည္။ သူမ်ားဝတ္သလိုဝတ္နိုင္သည္။ဒါေပမယ့္ ေမာင့္ေဖေဖရဲ့ ခ်မ္းသာမွုက သူမကို အားငယ္ေစသည္။အိမ္ထဲသို့ ေခ်လွမ္းရန္ပင္ မဝံ့ရဲေတာ့ေပ။ ေမာင္ဇြတ္အတင္းဆြဲေခၚလာလို့သာ ေမာင့္ေဖေဖေရွ႕ေရာက္လာရတာ။ ေဘးမွာ ေမာင္သာမရွိရင္ ဒူးေတြေခြၿပီးလဲက်သြားနိုင္သည္။

ေမာင့္ေဖေဖကို မၾကည့္ရဲၾကည့္ရဲျဖင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ခန္႔ညားလြန္းလွသည္။ ေမာင္ကသာ အသက္ငါ့ဆယ့္ငါးႏွစ္လို့ ေျပာမထားရင္ ေလးဆယ္ေက်ာ္ေလာက္ပဲ ထင္ရေလာက္ေအာင္ ေမာင့္ေဖေဖက ႏုပ်ိဳလွသည္။ “ေဖေဖ” “သားသူ႔ကိုေခၚလာခဲ့ ပါၿပီ” ဦးဘထူး သတင္းစာ ဖတ္ေနရာကေန ေကာင္မေလးကို ေျခဆုံးေခါင္းဆုံးအကဲ ခပ္ၾကည့္လိုက္သည္။ ေကာင္မေလးက အသားေလးကဝင္းဖန္႔ၿပီး မ်က္ႏွာေလးကလည္း ေခ်ာသည္။ အရပ္ကလည္းျမင့္သည္လို့ေျပာလို့ရသည္။ ခါးေလးက လည္း ေသးသြယ္သည္။ ႏွုတ္ခမ္းေလးကလည္း ေကြးညႊတ္ေနသည္။ သားျဖစ္သူေရြးတက္သားပဲလို့ စိတ္ထဲကေန ေျပာမိသည္။ “ ကဲ ထိုင္ၾက” ႏွစ္ေယာက္သား နီးရာ ခုံေတြမွာဝင္ထိုင္လိုက္ၾကသည္။ “သူ႔နာမည္က ၿဖိဳးၿဖိဴးပါ ေဖေဖ” “ေဖ့ေဖ့နာမည္က ဦးဘထူးတဲ့” “သမီးအသက္ ဘယ္ေလာက္ရွိၿပီလည္း ” ဘယ္ကေနစေမးရမွန္းမသိေတာ့ ဦးဘထူးအသက္ကို အရင္ေမးလိုက္ရသည္။

“၁၉ ႏွစ္ထဲမွာပါဦး” “ေက်ာင္းကေရာ ၿပီးသြားၿပီလား” “ဟုတ္ကဲ့ ရွင့္”“ ဘာေမဂ်ာနဲ႔လဲ သမီး”“အီးေမဂ်ာနဲ႔ပါ ရွင့္” ေဖေဖႏွင့္ ၿဖိဳးစကားေျပာေနတာကိုၾကည့္ရင္း ဖိုးေက်ာ္ၾကည္ႏူးမိေနသည္။ ၿဖိဳးနဲ႔ေဖေဖ ေတာ္ေတာ္ေလးအဆင္ေျပတာေတြ႕ေတာ့ ဝမ္းသာမိသည္။ ၿဖိဳးကို ေဖေဖေခၽြးမအျဖစ္ လက္ခံမည့္ သေဘာမွာရွိသည္။ ေဖေေျတို့ ပာေန တာေတာ္ေတာ္ႀကာၿပီလို့ ေတြးေနတုန္းရွိေသးတယ္ … “သားတို့ ေအးေအးေဆးေဆးစကားေျပာခဲ့ၾကအုန္း။ ေဖေဖအခန္းထဲသြားနားလိုက္ဦးမယ္” “ဪဒါနဲ႔…သားသူ႔ကို ထမင္းေႂကြးၿပီးမွျပန္ပို့။ ေဒၚေလးျမကို ေဖေဖ ထမင္းဟင္းခ်က္ခိုင္းထားတယ္။”“ သမီးလည္း ထမင္းစားၿပီးေတာ့ မွပဲသြား” “ဟုတ္ကဲ့ ရွင့္” ေဖေဖကေတာ့ ၿဖိဳးကို ေခၽြမေတာ္ဖို့လက္ခံသြားၿပီနဲ႔တူတယ္။ ေမာင္ ေပ်ာ္လိုက္တာ ၿဖိဳးရယ္။ သူတို့ မဂၤလာေဆာင္ကို လာတဲ့ဧည့္သည္ေတြကို လိုက္လံႏွုတ္ဆက္ရင္း ဖိုးေက်ာ္နဲ႔ ၿဖိဳးၿဖိဳး ေပ်ာ္လို့ မဆုံးေတာ့။

ေဖေက ဇြတ္စီစဥ္လို့သာ ဒီမဂၤလာပြဲေလး ျဖစ္လာခဲ့တာ။ လာသမၽွဧည့္သည္ေတြကိုအျပဳံးကိုယ္စီႏွင့္ ဧည့္ခံေနၾကသည္။မဂၤလာေဆာင္ အခန္းအနားၿပီးသြားေတာ့ဖိုးေက်ာ္တို့တို့ႏွစ္ေယာက္ကို ဦးဘထူးကသူ႔အိမ္မွာပဲ ေခၚထားလိုက္သည္။“သား…”“ဗ်ာ…ေဖေဖ” “ေရာ့…သားတို့အတြက္ အခန္းေသာ့” “ေဖေဖကသတို့ ႏွစ္ေယာက္အတြက္မဂၤလာဦးလက္ေဆာင္ အျဖစ္ေပးတာ” ေဖေဖကေတာ့ သူတိုႏွစ္ေယာက္ အတြက္ အခန္းေသာ့ေပးၿပီးတာနဲ႔ ထြက္သြားသညိ။ ေဖေဖေပးေသာအခန္းေသာ့ေလးကိုကိုင္ကာ ပူပူေႏြးေႏြးဇနီးေလၿဖိဳးႏွင့္အတူ မိမိတို့ႏွစ္ေယာက္အိပ္မည့္အခန္းကို အေျပးေလးသြားၾကည့္မိေတာ့သည္။လုံးဝကိုမထင္မွတ္ထားရေလာက္ေအာင္ေဖေဖ အခန္းကိုျပင္ေပးထားတာပါလား။ ကုတင္နဲ႔ေမြ႕ယာကလည္း နိုင္ငံျခားျဖစ္ေတြ။ မွန္တင္ကုန္ကအစ နိုင္ငံျခားျဖစ္ေတြ။

ေမြ႕ယာကိုေသေသျခာျခာၾကည့္လိုက္ေတာ့ စပလိန္ေမြ႕ယာျဖစ္ေနသည္။ ၿဖိဳးက ေတာ့မွန္တင္ကုန္မွာထိုင္ၿပီး အလွျပင္ထားတဲ့ပစၥည္း တြကိုျဖဳတ္မလို့လုပ္ေနသည္။ဝတ္ထားေသာထိုင္မသိမ္းအကၤ်ၤီေလးကိုပါ လဲေတာ့မည္ထင္သည္။ “ၿဖိဴး”“ေျပာေလေမာင္” “လက္ဝက္လက္စားနဲ႔ ထိုင္မသိမ္းအကၤ်ၤီေတြကို မလဲေသးပါနဲ႔အုန္း” “ဘာျဖစ္လို့လဲ ေမာင္ရဲ့” “ေမာင့္ဇနီးေလးကို ဒီသတို့သမီဝတ္စုံေလးနဲ႔ခ်စ္ခ်င္လို့ပါ” “ဟာ…ေမာင္ေနာ္ ဘာေတြေလ်ာက္ေျပာေန တာလည္း” “ရွက္စရာႀကီး”“ေလ်ာက္ေျပာတာမဟုတ္ပါဘူး ၿဖိဳးရဲ့ ႏွစ္ေယာက္ေကာင္းဖို့ေျပာတာပါ”“ေမာင္ေနာ္…သြား” “မသြားပါဘူးၿဖိဳးရဲ့…ၿဖိဳးကို ခ်စ္ရ အုန္းမယ္ေလ” ” ဟာကြာ ဒါပဲေျပာေျပာေနေတာ့တာပဲ” ၿဖိဳးၿဖိဴးရဲ့ သြယ္လ်တဲ့ခႏၶာကိုယ္ေလးကို ဖိုေက်ာ္ေပြ႕ခ်ီးၿပီးကုတင္ေပၚတင္လိုက္သည္။ ၿဖိဳးၿဖိဳးရဲ့ ပါးေလး ကို စၿပီးနမ္းလိုက္တဲ့ အခ်ိန္မွာပဲ ေအာက္ကညီေတာ္ေမာင္ကလည္း ေတာင္လာေလသည္။ ထိုအခ်ိန္မွာပဲ…. “ဖိုးေက်ာ္…ေရ…ဖိုးေက်ာ္” သူ႔နာမည္ကို အိမ္အျပင္ဘက္မွလွမ္းေခၚသံၾကားလိုက္ရသည္။

အခုမွအစပ်ိဳးကာရွိေသး အျပင္ဘက္ကေခၚသံေၾကာင့္ ဖိုးေက်ာ္ဖီးပ်က္သြားသည္ ။“ေဟး…ဘာလဲကြာ”“ခဏေလးေနာ္ၿဖိဳး ေမာင့္သူငယ္ခ်င္းေတြကိုထြက္ေတြ႕လိုက္အုန္းမယ္” “မင္းရဲ့ မဂၤလာဦးညမွာ ငါတို့ကို လိုက္ၿပီး ျပဳစုဦးမွေပါ့ကြ”ငဟိန္းက စၿပီးေျပာလိုက္သည္။ “မင္းငါတို့ကိုလိုက္မတိုက္ရင္ ငါတို့ႏွစ္ေယာက္စလုံး မျပန္ပဲဒီမွာအိပ္လိုက္မွေနာ္” ငဝင္းကထပ္ၿပီး ခၽြန္ေပးလိုက္သည္။“ဟာ မင္းတို့ကလဲကြာ…ဒီလိုလုပ္လို့ ဘယ္ျဖစ္ပါ့မလည္း” “မနက္ျဖန္မွ ငါလိုက္တိုက္မယ္ေလေနာ္” “ငါတို့ကဒီေန႔ေသာက္ခ်င္တာ မင္းလိုက္တိုက္မလား မတိုက္ဘူးလား” “ငါတို့ေတာ္ေတာ္တင္းလာၿပီေနာ္” ငဟိန္းႏွင့္ ငဝင္းတို့ စိတ္ဆိုးမွာကို ဖိုးေက်ာ္မလိုခ်င္ပါ။ အခ်စ္ဆုံးသူငယ္ခ်င္းေတြဆိုေတာ့လည္း လိုက္တိုက္ဖို့ဆုံျဖတ္လိုက္သည္။

“ဒါဆိုလည္းခဏေစာင့္အုန္းကြာ” “ၿဖိဳးကို အႀကိဳးအေၾကာင္သြားေျပာလိုက္အုနားမယ္” “ေဟး…ဒါမွငါ့တို့သူငယ္ခ်င္းကြ” ငဟိန္းႏွင့္ ငဝင္းၿပိဳင္တူေျပာလိုက္ၾကသည္။ … “ၿဖိဳး…ဟိုေလ…”“ဘာေျပာမလို့လဲေမာင္ ေျပာေလ”“ေမာင့္ သူငယ္ခ်င္းေတြက ဇြတ္လိုက္တိုက္ခိုင္းေနလို့ အဲဒါ” “ဪ…ေမာင္ရယ္…ဒါမ်ားလိုက္တိုက္လိုက္ေပါ့” “တစ္ခုေတာ့ရွိတယ္ေနာ္ ေမာင္သာအမ်ားႀကီး မေသာက္ခဲ့နဲ႔” “အင္းပါ ၿဖိဳးရဲ့” “ဒါေတြေၾကာင့္ ၿဖိဳးကို ေမာင္ခ်စ္ေနရတာ”“ အဝတ္စားေတြ မလဲပစ္နဲ႔ေနာ္” “အင္းပါ” သူ႔ရဲ့ အသစ္စက္စက္ဇနီးေလးကို နဖူးေလးနမ္းၿပီးဖိုးေက်ာ္ သူငယ္ခ်င္းေတြႏွင့္ ဘီယာဆိုင္ကို လိုက္သြားေတာ့သည္။ လက္မေလးေတြေထာင္ေပးပါအုန္းေနာ္… ခ်စ္သယ္ရင္းတို့ “ဒင္ေဒါင္…ဒင္ေဒါင္….” နာရီသံၾကားလို့ လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ ၁၀ နာရီထိုးသြားၿပီ။ ေမာင့္သူငယ္ခ်င္းေတြ ေမာင့္ကို အရက္ေတြမ်ား မူးေအာင္တိုက္ေနတာလား ။ ေမာင္ကလည္းျပန္မလာေသးဘူး။ ဗိုက္ေတြကလည္း ဆာေနၿပီ။ ဒီအခ်ိန္ထိ ထိုင္မသိမ္းအကၤ်ၤီႀကီးနဲ႔ဆိုေတာ့ အျပင္ထြက္စားဖို့ကလည္းမသင့္ေပ။ ေမာင့္အေဖေတြ႕သြားရင္ သူမကို ႐ူးသြားၿပီ ထင္ရင္အခက္ပါ။ဘာလုပ္လို့လုပ္ရမွန္းမသိပါ။

“ဝွီး” “ဖုတ္” “အမေလး…” အိမ္ေျမႇာင္တစ္ေကာင္ သူမ၏ အေပၚသို့က်လာသျဖင့္ သူမလန္႔ၿပီးေအာ္ၿပီေနာက္ေမ့သြာသည္။ “ေဟ့ …ဘာျဖစ္ေနၾကတာလည္း” ဦးဘထူးလွမ္းၿပီေအာ္ေမးလိုက္သည္ ။ စူးစူးဝါးဝါးေအာ္သံေၾကာင့္ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ ရကာစရွိေသးတယ္ ရန္ျဖစ္ေနတာလားဆိုၿပီး စိတ္ပူသြားသည္။ သတင္းစာဖတ္ေနသည့္ အရွိန္ေလးေတာင္ ပ်က္သြားသည္။ ဘာသံမွ ထပ္မၾကားေတာ့ ပိုၿပီးစိတ္ပူသြားကာ သားျဖစ္သူ တို့အခန္းေရွ႕ရပ္ကာ တံခါးကို ဆြဲဖြင့္လိုက္သည္ ။ ေခၽြးမျဖစ္ သူၿဖိဴးၿဖိဳးက ၾကမ္းျပင္တြင္လဲက်ေနသည္။ သားျဖစ္သူကို ရွာေတာ့ အခန္းထဲမရွိ။ ဒီေကာင္ ဘယ္မ်ားထြက္သြားပါလိမ့္။အင္း…မျဖစ္ေခ်ေသးပါဘူးဆိုၿပီး အခန္းထဲဝင္လိုက္သည္။ေခၽြးမျဖစ္သူ ဘယ္လိုကေန သတိလစ္သြားလည္းမသိ။ ဦးဘထူး သတိျပန္လည္ေအာင္လုပ္ေနရသည္။

“ သမီး…သမီး…” ၿဖိဳးၿဖိဳးရဲ့ ပခုန္းေလးကိုကိုင္လွုပ္ၿပီး ဦးဘထူးေခၚေနသည္။ “အား…ကၽြတ္…” “သမီး သတိရလာၿပီလား” “ ဘယ္လိုျဖစ္ၿပီး သတိလစ္ေနတာလည္းကြယ္” “ဟို…သမီးအေပၚကို အိမ္ေျမႇာင္ျပဳတ္က်လို့”ဦးဘထူးအခုမွ သူ႔ေခၽြးမေလးကို ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္လိုက္မိသည္။ သတို့သမီး ထိုင္မသိမ္းအကၤ်ၤီကိုအခုအခ်ိန္ထိ မလဲရေသးတာကို သတိထားမိလိုက္သည္။စီးထားေသာ ပုံ ေတာ္ကတၱီပါ ဖိနပ္ကေလးကအစ ရွိေနသည္။ ဒီေတာ့ ဦးဘထူးမ ေနနိုင္ေတာ့ပဲ ေမးလိုက္သည္။“သမီအခုခ်ိန္ထိ ဘာတစ္ခုမွ မလဲရေသးတာလည္ း” “ ဟို…ေမာင္က သူျပန္လာတဲ့ထိ ဒီပုံစံအတိုင္းေလးထားဆိုလို့ပါ ”“ သူျပန္လာတဲ့အထိဆိုေတာ့ အဲဒီေကာင္က ဘယ္သြားေနလို့လည္ း” “သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြ အိမ္ကိုလာၿပီး ေခၚလို့ ဘီယာဆိုင္လိုက္သြားတာပါ ေဖေဖ” “ေအးေကာင္းကြာ…ျပန္လာမွေတြ႕ဦးမယ္…ဒီေကာင္ေတာ့လား…”“သမီး…မသက္သာ ေသးဘူးလား” ေခါင္းကို လက္ေခ်ာင္းေလးေ တြႏွင့္ ဖိႏွိပ္ေနရွာေသာေခၽြမေလးရဲ့ ပုခုန္းေလးကို ထိန္းကိုင္ထားရင္းကဦးဘထူး ေမးလိုက္သည္။

“ဟုတ္ကဲ့ရွင့္” “ကဲထထဒီၾကမ္းျပင္ေပၚအၾကာႀကီးထိုင္လို့မေကာင္းဘူးသမီး ” “ေႂကြျပားေတြခင္းထားတာဆိုေတာ့ေအးတယ္… ေတာ္ၾကာဖ်ားေနအုန္းမယ္” “ကုတင္ေပၚမွာခဏလွဲေန… ” “ ဒုတ္…” “ဘုန္း…” ေခၽြးမေလးရဲ့ လက္ေမာင္းေလးကို ဦးဘထူးကိုင္ၿပီး လိုက္အပို့မွာ ကုတင္နားတြင္တစ္ေယာက္ေျခတစ္ေယာက္ ခလုပ္တိုက္မိ သလိုျဖစ္ၿပီးဟန္ခ်က္ပ်က္ကာ အသစ္စက္စက္ စပရိန္ေမြ႕ယာႀကီးေပၚသို့ ႏွစ္ေယာက္သားလဲက်သြားသည္။အသက္ငါးဆယ့္ငါးႏွစ္အရြယ္ရွိ ဦးဘထူး၏ က်န္းမာေတာင့္တင္းေသာ ကိုယ္လုံးႀကီးေအာက္မွာေတာ့အသက္၁၉ႏွစ္အရြယ္ပင္ျဖစ္ေသာ္လည္း ဖြံ့ထြားလွေသာ ၿဖိဳးၿဖိဳးတစ္ေယာက္ပိလို့ေနသည္။ “လွလိုက္တာ…သမီးေလးရယ္” မိန္းမျဖစ္သူဆုံးပါးသြားကတည္းက တစ္ကိုယ္ေရေနလာတဲ့ ဦးဘထူးတစ္ေယာက္အထိအေတြ႕ေတြကိုမေရွာင္နိုင္ေတာ့ေပ။

သားျဖစ္သူ အခုမွ မဂၤလာေဆာင္ထားေသာ မိန္းကေလးပါလားဆိုတာလည္းလသတိမရေတာ့။ သတို့သမီး ထိုင္မသိမ္းအကၤ်ၤီေလးႏွင့္ လွခ်င္တိုင္းလွေနရွာေသာ ၿဖိဳးၿဖိဳးရဲ့ႏုနယ္ပ်ိဳျမစ္တဲ့အလွတရားေတြပဲ ျမင္ေနရေသာေၾကာင့္ ဦးဘထူးရဲ့ အသိစိတ္ေတြ ဖုန္းလႊမ္းသြားသည္။ ေခၽြမျဖစ္သူရဲ့ မ်က္ႏွာေလးကလည္း မိမိ၏ မ်က္ႏွာႏွင့္မ်က္ႏွာျခင္းဆိုင္ဆိုေတာ့ ေခၽြးမျဖစ္သူရဲ့ စိုျပည္ၿပီးရွင္းသန္႔ေနတဲ့မ်က္ႏွာ ေလးရဲ့ အလွ တရားမ်ားကလည္း ဦးဘထူးကို ပိုၿပီးရင္ခုန္ေစသည္ဦးဘထူးတစ္ေယာက္ ပါးစပ္ကေန ႏွစ္ကိုယ္ၾကားေရရြတ္ၿပီး ေခၽြမျဖစ္သူရဲ့ ပန္းေရာင္ဆိုးထားထားေသာ ေကာ့ညြတ္ေနတဲ့ ႏွုတ္ခမ္းေလးကို အငမ္းမရ စုပ္ယူနမ္းလိုက္မိေတာ့သည္။ “ႁပြတ္…ႁပြတ္…” “အြန္႔…အြန္႔…” ၿဖိဳးၿဖိဳးခဗ်ာ ဘယ္လိုမွ ထင္မွတ္မထားတာေၾကာင့္ ေရွာင္တိမ္းလို့မရေတာ့ပဲ ဦးဘထူးရဲ့ ငတ္မြတ္တဲ့ အနမ္းေတြေအာက္မွာ အသံေလး တအြန္႔…အြန္႔…မည္ရင္း ခံလိုက္ရရွာသည္။ တြန္းထုတ္ဖိုးႀကိဳးစားေတာ့လည္း ဦးဘထူးရဲ့ သန္စြမ္းတဲ့ ခႏၶာကိုယ္ႀကီးကို ေဘးလဲက်ေအာင္ မတြန္းထုတ္နိုင္ေတာ့ေပ။

သူမရဲ့ ႏွုတ္ခမ္းကို စုပ္နမ္းရင္း တျဖည္းျဖည္း မာၿပီးႀကီးလာသည့္ ေမာင့္ေဖေဖရဲ့အတန္ႀကီးကလည္း သူမရဲ့ထိုင္မသိမ္းလုံခ်ည္ေအာက္က အဖုတ္ေလးကို ဖိထားသည္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ေမာင့္ေဖေဖရဲ့ လက္ေတြကလည္းအၿငိမ္မေနေတာ့ပဲ သူမရဲ့ လဖက္ရည္ၾကမ္းပန္းကန္သာသာရွိေသာ သူမရဲ့ နို့အုံေလးကို ထိုင္မသိမ္းအကၤ်ၤီေပၚက ေန ဆုပ္ကိုင္လိုက္၊ ပြတ္သပ္လိုက္၊ နယ္လိုက္လုပ္ေနသည္။ ေမာင္တစ္ခါမွ မထိမကိုင္ခဲ့တဲ့ေနရာေတြကို ေမာင့္ေဖေဖက အငမ္းမရကိုင္တြယ္ေနေတာ့ စိတ္ထဲမွာလည္း ဝမ္းနည္းတာလိုလို သာယာမိတာလိုလိုျဖစ္ေနရၿပီ။။ေမာင့္ေစာင့္ထိန္းသမၽွကိုေမာင့္ေဖေဖက တစ္ရက္တည္း တစ္ခုၿပီးတစ္ခု ဖ်က္စီးပစ္ဖို့ႀကိဳးစားေနတယ္။ တည္ၾကည္ခန္႔ညားလွတဲ့ ေမာင့္ေဖေဖက သူ႔သားအခုမွယူထားတဲ့ သတို့သမီးေလးဆိုတာလားဆိုတာေတာင္ သတိမရနိုင္ေလာက္ေအာင္ အသိစိတ္ကင္းမဲ့သလိုျဖစ္ေနသည္။

မ်က္လုံးေတြကလည္း ရဲေနၿပီး ႏွုတ္းခမ္းေမႊးေတြလည္းေထာင္ေနသည္။သူ႔သားျပန္မလာခင္ ကိစၥေ တြၿပီးျပတ္ဖို့အတြက္ ေခၽြးမပူပူ ေႏြးေႏြးေလးရဲ့ ႏွုတ္ခမ္းေတြကို ငုံစုပ္ေနရာကရပ္လိုက္ၿပီး ေခၽြမေလးရဲ့ ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို ျဖဲၿပီး အလယ္မွာ ေနရာယူလိုက္သည္။“ေတာ္ပါေတာ့ ေဖေဖရယ္…မလုပ္ပါနဲ႔ေတာ့…”“သမီး ကို သနားပါအုန္း…. “အင့္…ရႊတ္….” ၿဖိဳးၿဖိဳး အခုမွေတာင္းပန္ၿပီး ငိုရွိုက္နိုင္ေတာ့သည္။ သူမအဖုတ္ေလးကိုလည္း လုံခ်ည္ေပၚကေန အုပ္ၿပီးကာထားသည္။ “ေဖေဖ့စိတ္ေတြ ထိန္းလို့မရေတာ့ဘူးသမီးရယ္” “ေဖေဖ ကိုခြင့္လႊတ္ပါေတာ့ကြယ္” ဖိုးေက်ာ္ လူမွန္းမသိခင္ကတည္းက ကင္းကြာခဲ့တဲ့ ရာဆိုေတာ့လည္း ဦးဘထူး လက္မလႊတ္ခ်င္ေတာ့။ ေခၽြးမေလးရဲ့ ေပါင္ကိုလည္းျဖဲထားၿပီး လိုးဖို့ေနရာယူထားၿပီးၿပီ။ လိုးေတာ့မည္ဟု စိတ္ပိုင္းျဖတ္ကာ ပန္းေရာင္ ထိုင္မသိမ္းလုံခ်ည္ေလးကို လွန္ ပစ္လိုက္သည္။ ထို့ေနာက္ ဝတ္ထားတဲ့ အတြင္းခံ အျဖဴေရာင္ဘာင္းဘီေလးကို ရိူးရိုးတန္းတန္း မခၽြတ္ေတာ့ပဲ ဖုတ္ဖုတ္ေလးကို ျမင္ေတြ႕ခ်င္ေဇာေၾကာင့္ ျဖဲပစ္လိုက္သည္။

“ၿဗိ…” ၿဖိဳးၿဖိဳးမွာအတြင္းခံေလးျပဲသြားသံႏွင့္အတူ အဖုတ္ေလးက ေအးကနဲျဖစ္သြားသည္။အရမ္းလည္းရွက္သြားသည္။ မ်က္စိကို စုံပိတ္ၿပီ ေပၚသြားေသာ ဖုတ္ဖုတ္ေလးကို လက္ျဖင့္ မမွီမကန္းလွမ္းပိတ္လိုက္သည္။ တစိမ္းေယာက္်ား တစ္ေယာက္ေရွ႕မွာထမဦးဆုံး ဖုတ္ဖုတ္ေလးေပၚသြားတာဆိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေတာ္အရွက္သည္းမိသြားသည္။ လက္မေလးေထာင္ေပးပါခင္ဗ်ာ။အတန္းတက္ခ်င္လို့ပါ။ “ေဖြးသန္႔ၿပီးေဖာင္းေနတာပါလား သမီးရယ္” ထြက္ေပၚလာတဲ့ ေခၽြးမေလးရဲ့ပစၥည္းေလးကိုၾကညိ့ရင္း ဦးဘထူးတိုးတိုးေလး ေရရြတ္လိုက္သည္။ ေစာက္ဖုတ္ေဖာင္းေဖာင္းေလးမွာအေမြးႏုေလးသာ ေရးေတးေတး ေပါက္ေနသည္ကအူယားစရာ။“ႁပြတ္…”“အို…” “အား…အဲဒီလိုမလုပ္ပါနဲ႔…”“သမီးေတာ့ ငရဲႀကီးေတာ့မွာပဲ…” “ပလက္..ပလက္…” ေခၽြးမေလးၿဖိဳးၿဖိဳးရဲ့ ဖင္သားေတြကို လက္နဲ႔လ်ိဳၿပီး ပင့္ကိုင္လိုက္ကာ ႂကြတက္လာတဲ့ ဖုတ္ဖုတ္ေလးကို ဦးဘထူး လ်ာျပားႀကီးႏွင့္ လ်က္ပစ္လိုက္သည္။

လ်ာဖ်ားနဲ႔လည္း အစိေလးပတ္ပတ္လည္ကို ေမႊေပးလိုက္သည္။ “ႁပြတ္…” “ ဖတ္…” ဖုတ္ဖုတ္ေလးရဲ့ႏွုတ္ခမ္းသားေလးႏွစ္ခုကိုလည္း ဦးဘထူးသူ၏ ႏွုတ္ခမ္းႏွင့္ ညႇပ္ဆြဲၿပီး လႊတ္ထည့္လိုက္သည္။ ”အား…” “ဟင့္…” “အို….မရေတာ့ဘူး….”“ဆက္မလုပ္ပါနဲ႔ေတာ့ ေဖေဖရယ္”“ပလက္…ပလက္” ဦးဘထူးမွာ ေခၽြးမေလးရဲ့ဖင္သားႏွစ္ခုကိုကိုင္ၿပီးလ်က္ေနသျဖင့္ သူ႔ေခၽြမေလး ၿပီေတာ့မယ္ဆိုတာကို အိစက္ေနေသာ ဖင္းသားေလးမ်ားက သူ႔လက္ထဲ မွာတင္းလာလိုက္ ျပန္အိသြားလိုက္ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ ႀကိဳသိသည္။ ထို့ေၾကာင့္အသက္ရွုၾကပ္မတတ္ ႏွာေခါင္ပါဖုတ္ဖုတ္ႏွုတ္ခမ္းသားထဲ နစ္ဝင္ေအာင္ ဖိလိုက္ၿပီးဖုတ္ဖုတ္ေလးရဲ့ အတြင္းသားမ်ားကို တရစပ္လ်က္ပစ္လိုက္သည္။“ပလက္…ပလက္….”“ဟင့္…”“အား…” “ပလက္… ပလက္…” “ဗြက္…” ၿဖိဳးၿဖိဳးမွာ ဦးဘထူး၏ အျပဳစုေအာက္တြင္ တင္းေနေသာဖင္သားေလးမ်ား ေျပေလ်ာ့ကာ အရည္ေလးမ်ားထြက္က်ကုန္သည္အထိ ကာမ၏အရသာကို သိရွိသြားသည္။

ေစာက္ဖုတ္ေလးတစ္ခုလုံးလည္းသေတြးမ်ားႏွင့္ ေစာက္ရည္ေလးမ်ားပါ ေပက်ံလ်က္သည္။ သတို့သမီးထိုင္ မသိမ္းအကၤ်ၤီ ပန္းေရာင္ေလးႏွင့္ လွခ်င္တိုင္းလွေနၿပီး ၿပီးသြားလို့ ေပ်ာ့ေခြသြားတဲ့ ေခၽြးမေလးကို ဦးဘထူး တပ္မက္စြာၾကည့္လိုက္သည္။ မ်က္ႏွာမွားလည္း ရွက္သြားေလးမ်ားနီရဲေနသျဖင့္ သူမ၏အလွကို ထထပ္ဆင့္လွေနေအာင္ခ်ယ္သထားလို ျဖစ္ေနသည္။ ဦးဘထူး ပုဆိုးလွန္လိုက္ၿပီးလီးကိုထုတ္ကာ ေစာက္ရည္ေလးမ်ားရႊဲေနေသာ ေခၽြမေလးရဲ့ စိေနေသာေစာက္ဖုတ္ေဖာင္းေလးရဲ့ ၾကားထဲကို လီးကိုလက္ျဖင့္ကိုင္ကာ အထက္ေအာက္ပြတ္ဆြဲလိုက္သည္။ထို့ေနာက္ ျပဲလန္ေန ေသာ ဒစ္ျပဲႀကီးကို စိေနတဲ့အဖုတ္ေလးထဲကိုခါးေလးေကာ့ၿပီး ထိုးထည့္လိုက္သည္။ “ျဗစ္…” “ၿဗိ…” “အား…အမေလး…” “ေသပါၿပီ…နာလိုက္တာ”“ထပ္မလုပ္ပါနဲ႔ေတာ့ ေဖေဖရယ္…”“ အ ရမ္းနာလို့ပါ…စပ္လဲစပ္တယ္….” ေခၽြမေလးၿဖိဳးၿဖိဳး လူးလြန္႔သြားကာ ညည္းသံပါထြက္လာသည္။ မိမိလီးေၾကာင့္ဖုတ္ဖုတ္ေလးကြဲသြားမွန္း ဦးဘထူးသိသည္။

သားျဖစ္သူ ဖိုးေက်ာ္၏ လီးကေတာ္ေတာ္ေသးတာပဲလို့ ေတြးမိသည္။ သူလုပ္လိုက္မွ ေခၽြးမေလးရဲ့ ဖုတ္ဖုတ္ကကြဲသြားသျဖင့္ အရသာေတြ႕သြားသည္။ ခါးအားကိုသုံးကာ ေျဖးေျဖးေလးျခင္း ေညႇာင့္သြင္းသည္။ ေညႇာင့္ရင္းႏွင့္ ပင္တစ္စုံတစ္ခုေသာ အတားအဆီက ဦးဘထူးရဲ့ လီးတစ္ဝက္ေက်ာ္ေလာက္အဝင္မွာ ဒစ္ထိပ္ကို လာထိမိသည္။ ဦးဘထူး အံ့ဩသြားသည္။ ေခၽြးမေလးရဲ့အပ်ိဳးအေမွးပါးေလးမွန္းဒက္ခနဲသိလိုက္သလို လီးႀကီကလည္း ထိုအပ်ိဳအေမွးေလးကို ထိုးေဖာက္ရန္အတြက္ တအားမာေထာင္လာသည္။ ပန္းေရာင္အိပ္ယာခင္းေလးမွာ အပ်ိဳအေမွးေလးေပါက္သြားရင္ ေသြးစေတြေပသြားနိုင္သည္ကိုေတြးမိသျဖင့္ ခုနက ဆုတ္ျဖဲထားေသာ အျဖဴေရာင္အတြင္းခံေလးကို ေခၽြးမေလး၏ ဖင္ေအာက္၌ ျဖန္႔ခင္းလိုက္သည္။

“ဒုတ္…” ေဖာက္….”“အား… ေသပါၿပီ ေဖေဖရယ္”“ေကာင္းလိုက္တာ သ မီးရယ္…ေခၽြးမေလးရယ္” ၿဖိဳးၿဖိဳးရဲ့ အပ်ိဳအေမွးပါးေလးမွာ ဦးဘထူး၏ ေဆာင့္ထည့္လိုက္ေသာအရွိန္ေၾကာင့္ ေပါက္ျပဲသြားသည္။ ဦး ဘထူး ျဖန္႔ခင္းထားေသာ အျဖဴေရာင္ အတြင္းခံေဘာင္းဘီေလးမွာလည္း ဖုတ္ဖုတ္ေလးထဲမွ ထြက္လာေသာ ေသြးမ်ားႏွင့္ စြန္းေပ သြားသည္။“ျဗစ္…” “ဒုတ္…”“ျဗစ္…” “ဒုတ္…” “ အား…နာလိုက္တာ ေဖေဖရယ္…”“ေျဖးေျဖးလုပ္ပါေတာ့…”“အမေလး … ” “ကၽြတ္…ကၽြတ္…” ရွည္လ်ားတုတ္ခိုင္ေသာ လီးႀကီးက သူမရဲ့ သားအိမ္ကို လာထိတိုင္း သူမမွာ ေအာင့္ေအာင့္တတ္သြားသည္။ သူမ၏ ဖုတ္ဖုတ္ေလးထဲသို့ မဆန္မျပဲဝင္လိုက္ ထြက္လိုက္လုပ္ေနေသာလီးႀကီးက ႀကီးလွသျဖင့္ ဖုတ္ဖုတ္ေလးတစ္ခုလုံး ႀကိမ္းစပ္ေနသည္။

ဒီအေျခအေနထိေရာက္မွေတာ့ သူမလည္း ေမာင့္ေဖေဖရဲ့ အလိုးကို ဆက္ၿပီးခံ႐ုံပဲ ရွိေတာ့သည္။ ဦးဘထူးမွာလည္း အပ်ိဳစစ္စစ္ေလးကို လိုးေနရသျဖင့္ ဖုတ္ဖုတ္ေလးရဲ့ က်ဥ္းၾကပ္တဲ့ အရသာကို ေကာင္းေကာင္းႀကီးခံစားေနရသည္။ “သမီးရယ္….အား….သမီေလးရယ္…” “ေဖေဖ…အား….ေဖေဖရယ္….” “ျဗစ္…” “ဒုတ္…” “ႁပြတ္…” “ႁဗြက္” တေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ အျပန္အလွန္ေခၚၾကရင္း ကာမပန္းတိုင္သို့ ၿပိဳင္တူတက္လွမ္းလိုက္ၾကသည္။ ထိုအခ်ိန္မွာပဲ အိမ္ေရွ႕မွကာသံၾကားရသျဖင့္ သားျဖစ္သူဖိုးေက်ာ္ျပန္လာၿပီဆိုတာ သိလိုက္သည္။ ဦးဘထူး ေတြေဝမေနပဲ ၿဖိဳးၿဖိဳးရဲ့ ေသြးေလးေတြနဲ႔ေပေနေသာ အတြင္းခံေလးကို ေကာက္ယူၿပီး ၿဖိဳးၿဖိဳးရဲ့ ႏွုတ္ခမ္းေလးကို နမ္းလိုက္ကာ အခန္းထဲမွ ထြက္သြားသည္။ ၿဖိဳးၿဖိဳးလည္း သူ႔ရဲ့ တြန္႔ေၾကေနေသာ သတို့သမီးဝတ္စုံေလးကို ေသေသခ်ာခ်ာ ျပန္ၿပီးျပင္ဆင္လိုက္သည္။ ခုနကမွ ေမာင့္ေဖေဖက သူ႔ရဲ့ လီးႀကီးနဲ႔ သူမရဲ့ ေစာက္ဖုတ္ေလးကို အားရပါးရ လိုးသြားသျဖင့္ ေစာက္ဖုတ္တစ္ခုလုံး နာေနသည္။

အခုလည္း ေမာင္က အရက္မူးၿပီး ျပန္လာကာသူမကို လိုးေပအုန္းမည္။ ေမာင့္အတြက္ေတာ့ သူမစိတ္မေကာင္းေပ။ သူမရဲ့ပန္းဦးကို ေမာင္ကိုယ္တိုင္ မယူခဲ့နိုင္လို့ပါ။ ေမာင့္ေဖေဖကေတာ့သူမရဲ့ ပန္းဦးကို အဓမၼ ယူသြားခဲ့သည္။ “ၿဖိဳး…ေရ…”“ေမာင့္ မယားေလးေရ…”“ေမာင့္ကို လာတြဲပါဦး…” ဖိုးေက်ာ္အာေလး လ်ာေလးျဖင့္ ၿဖိဳးၿဖိဳးကို လွမ္းေခၚလိုက္သည္။ “ေမာင္ ဘာလို့အမ်ားႀကီးေသာက္လာတာလည္း” “နည္းနည္းေလးပါ….ၿဖိဳးရဲ့” အခန္းထဲေရာက္တဲ့ အထိ ေမာင့္ကိုတြဲေခၚလာခဲ့သည္ ။ေမာင့္ဆီကအရက္နံ့ေတြကလည္းနံေစာ္ေနသည္ ။အခန္းထဲေရာက္ေတာ့ ေမာင္ကၿဖိဳးကိုေမြ႕ယာ ပၚ လွဲခ်ၿပီး ထဘီလွန္ကာ ေစာေစာကမွ ေဖေဖ လိုးသြားခဲ့တဲ့ ေစာက္ဖုတ္ေလးကို ေမာင္က တန္းလိုးသည္။

ေမာင့္ေဖေဖ့တုန္းကလို သူမကိုမႏွူးမနပ္ေတာ့ ဘာအရသာမွမရွိေပ။ ဖုတ္ဖုတ္ထဲက ေမာင့္လီးက ေမာင့္ေဖေဖလီးေလာက္ မတုတ္ မရွည္ေတာ့ ဟာတာတာျဖစ္ေနသည္။ သူမဘာေတြေလ်ာက္ေတြး ေနပါလိမ့္။ ေမာင့္ရဲ့လီးကို ေမာင့္ေဖေဖလီးနဲ႔ ႏွိုင္းယွဥ္မိေနတာပါလားဆိုၿပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကိုရွက္သြားမိသည္။ “ျပစ္ …” “ေကာင္းလိုက္တာ ၿဖိဳးရယ္” သူမက စဥ္းစားေတြးေန တုန္းရွိေသးတယ္ ေမာင္ကေတာ့ ၿပီးသြားသည္။ အဟုတ္ကို ဘာမွန္း မသိလိုက္ပါ။ ေမာင္သာတစ္ ေယာက္တည္း ၿပီးသြားသည္။ သူမကေတာ့ၿပီးလုၿပီးခင္ေလးမွာ မၿပီးလိုက္ရေသာေၾကာင့္ ဘတ္သ ငံ့ငံ့ျဖစ္ က်န္ခဲ့သည္ “ေဒၚျမ” “ရွင္” “ကေလးေတြကို မနက္စာ စားရေအာင္ သြားေခၚလိုက္ပါဦး” ဦးဘထူး၏ စကားဆုံးသည္ႏွင့္ ေဒၚျမ ဖိုးေက်ာ္ႏွင့္ ၿဖိဳးၿဖိဳးကို ေခၚဖို့ထြက္သြားသည္။ ေဒၚျမဆိုတာက လည္းအျခားလူမဟုတ္ေပ။ ဦးဘထူးနဲ႔ အမ်ိဳးေတာ္သည္။

ဦးဘထူးရြာကို အလွူသြားလွူတုန္းက ေဒၚျမေနရထိုင္ရတာ အဆင္မေျပတာကိုေတြ႕လို့ ၿမိဳ့ကိုေခၚလာ ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ အိမ္မွု ကိစၥလည္းနိုင္နင္းသည္။ ယုံလည္း ယုံၾကည္ ရသည့္ ေဒၚျမပါေပ။ ခဏေနေတာ့ ေဒၚျမနဲ႔ အတူ ဖိုးေက်ာ္တို့ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ ပါလာသည္။ ဦးဘထူးကေတာ့ ခပ္တည္တည္ပင္ ေကာ္ဖီေသာက္လိုက္ သတင္းစာဖတ္လိုက္ လုပ္ေနသည္။ သူတို့ႏွစ္ေယာက္ဖို့ ေဒၚျမက ေကာ္ဖီႏွင့္မုန္႔ကို စီစဥ္ေပးလိုက္သည္။ “သား”“ဗ်ာ…ေဖေဖ” “မဂၤလာေဆာင္နဲ႔အလုပ္ေတြမ်ားေနေတာ့ ကုမၸဏီကို ေဖေဖမသြားျဖစ္တာ ေတာ္ေတာ္ၾကာ ေနၿပီ” “ဒီၾကားထဲမွာ ဦးစိုးမင္းနဲ႔ ေဖေဖလႊဲထားရတယ္”“သားမနက္စာစားၿပီးရင္ ေဖေဖတို့ရဲ့ ကုမၸဏီကို သြားလိုက္ဦး” “ေဖေဖကေတာ့သားလည္းမိန္းမရၿပီဆိုေတာ့ နားလိုက္ဦးမယ္”“သားက ဦးစိုးမင္းနဲ႔တြဲၿပီး ကုမၸဏီကကို တိုးတက္ေအာင္လုပ္” “တကယ္လို့လုပ္ငန္းနဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီးနားမလည္တာရွိရင္ အခက္အခဲရွိရင္ ေဖေဖကိုေျပာ ဟုတ္ၿပီလား”“ဟုတ္ကဲ့စိတ္ခ်ပါေဖေဖ သားေသခ်ာလုပ္ပါ့မယ္”“ေအးေအး ေကာင္းတယ္ ေကာင္းတယ္” ၿဖိဳးၿဖိဳးလည္းမေန႔ ကဘာမျဖစ္ခဲ့သလို ဟန္ေဆာင္ကာ စားစရာရွိတာစား ေသာက္စရာရွိတာေသာက္ေနသည္

ႏွစ္ေယာက္စလုံး ခပ္တည္တည္ပင္ ။ ဦးဘထူးတို့ ေျပာေနၾကတာကို ေခါင္းငုံၿပီးစားေသာက္ရင္းက နာေထာင္ေနသည္ ။ အမွန္ကေတာ့ ဦးဘထူး ညစ္ လိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။ သူ႔သားကို ေကာင္မေလးအနားမရွိေအာင္ ဂြင္ဆင္လိုက္သည္သာ။လွပေသာ ၿဖိဳးၿဖိဳးကို အား ပါးတရ ထပ္ခ်စ္ ခ်င္ေသးသည္ ။ အခု လည္းၾကည့္ေလ မနက္စာစားၿပီး ထသြားေသာ ေခၽြးမျဖစ္သူရဲ့ ေနာက္ပိုင္းအ လွကို တပ္မက္စြာလိုက္ၾကည့္ေနသည္။မေန႔ကအျဖစ္ အပ်က္ေတြျပန္ေတြးမိေတာ့ လီးကေတာင္လာျပန္သည္။“ကလစ္..” တံခါးဖြင့္သံ တိုးတိုးေလးၾကားလိုက္လို့ ျဖဳးၿဖိဳး အိပ္ရင္းလွည့္ၾကည့္မိသည္။“ဟင္…” “ေဖေဖ…” “ ဘာလာလုပ္တာလည္း…”“သမီးေလးကို ခ်စ္ရတာမဝေသးလို့ လာတာေပါ့”“သမီးကို အရမ္းခ်စ္မိသြားၿပီကြယ္” “ရႊတ္…ရႊတ္…ရႊတ္…” ဦးဘထူးေျပာေျပာဆိုဆိုနဲ႔ ၿဖိဳးအိပ္ေနတဲ့ ကုတင္ေပၚမွာ ဝင္ထိုင္လိုက္ၿပီး ၿဖိဳးရဲ့ ႏုနယ္တဲ့မ်က္ႏွာေလးကို သူ႔ႏွာေခါင္းနဲ႔ နမ္းလိုက္ေတာ့သည္။ ၿဖိဳးၿဖိဳးရဲ့ပါးေပၚမွာလိမ္းထားေသာ သနပ္ခါးမ်ား ေမွးမွိန္သြားသည္အထိ ဦးဘထူး နမ္းရွိုက္လိုက္သည္။

“ဟင့္အင္း…မလုပ္ပါနဲ႔ေတာ့…”“လႊတ္…ပါ….” အေပၚ ကေန အုပ္မိုးၿပီး မိမိပါးေလးကိုတရစပ္နမ္းေနေသာ ဦးဘထူး၏ ခႏၲာကိုယ္ကိုႀကီးကို တြန္းကာ ၿဖိဳးၿဖိဳးေျပာလိုက္သည္။ ေျပာလို့သာေျပာ၊တြန္းလို့သာတြန္းေနရတာဦးဘထူးကမိမိ အေပၚမွာ အဲဒီလိုဇြတ္အတင္း အဓမၼလုပ္ေနတာေတြကို မိမိ၏ မသိစိတ္ေတြက ေက်နပ္ေနမိတာ။ ၿဖိဳးကို ေမာင့္ေဖေ ဖက အဲဒီလို အတင္း အဓမၼလုပ္ေလ ၿဖိဳးရဲ့ အေသြးအသားေတြက ပိုဆာေလာင္လာသလိုပါပဲ။ “ႁပြတ္…ႁပြတ္ ….ႁပြတ္…”“ ပလပ္…ပလပ္…ပလပ္….” “ႁပြတ္…ႁပြတ္….ႁပြတ္…” အခုလည္းၾကည့္ေလ ေမာင့္လိုဖုတ္ဖုတ္ေလးကိုတန္းမလိုးပဲနဲ႔ပါးေလးနမ္းလိုက္၊ႏွုတ္ခမ္းေလးစုပ္လိုက္ ၊ နို့ေလးစို့လိုက္၊ ဗိုက္သားေလးေတြကို သူ႔လ်ာျပားႀကီးနဲ႔ လ်က္လိုက္၊ ဖုတ္ဖုတ္ေလးကို လ်က္လိုက္၊ ေစာက္စိေလးကိုစုပ္လိုက္နဲ႔သူမကို ကာမစိတ္ေတြ မထႂကြလို့ မေနနိုင္ေလာက္ေအာင္ျဖစ္ေနရတာ။

“ႁပြတ္…ႁပြတ္….ႁပြတ္…” “အို…အား…” တဆင့္ၿပီးတဆင့္လုပ္လာရင္းကေန ၿဖိဳးရဲ့ ျဖဴဝင္းၿပီးေဖာင္းအိေနတဲ့ ေျခေခ်ာင္းေလးေတြကိုပါမခ်န္ စုပ္ေနေတာ့ ၿဖိဳးေလ ဘယ္လိုျဖစ္သြားမွန္းကိုမသိဘူး ဖုတ္ဖုတ္ေလးကို အလိုးမခံရပဲနဲ႔ တစ္ခ်ီၿပီးသြားတယ္။ ေခၽြးမေလး၏ ခါးေလးေကာ့တတ္သြားသျဖင့္ ေခၽြးမေလးတစ္ခ်ီၿပီးသြားမွန္း ဦးဘထူးသိလိုက္သည္။ေခၽြးမေလးရဲ့ ေျခေခ်ာင္းေလးေတြကို စုပ္ေနတာက ရပ္လိုက္ကာ ေခၽြးမေလး၏ရင္ဘတ္ေပၚတက္ခြလိုက္သည္။ ေခၽြမျဖစ္သူၿဖိဳးရဲ့ရင္ဘတ္ကိုမိမ္ကိုယ္လုံးဖိမိမွာစိုးသျဖင့္ ဒူးႏွစ္ဘက္ကို ေဘးသို့ကားေထာက္လိုက္ၿပီး ပုဆိုးေအာက္စကို ဆြဲလွန္လိုက္သည္။ “ဟင္…” မ်က္ႏွာနားတြင္ေဝ့ဝဲကာ ေပၚထြက္လာေသာ ေမာင့္ေဖေဖရဲ့လီးႀကီးက အေတာ္ႀကီးလွသျဖင့္ သူမယာင္ၿပီး ေတာ့ အသံထြက္မိသည္။

“ကိုင္ၾကည့္ပါဦး…သမီးရဲ့…” သူမရဲ့ ျဖဴေဖြးေနနဲ႔လက္ဖက္ကို ဆြဲယူၿပီး သူ႔လီးညိဳညိဳတုတ္တုတ္ႀကီးကို ကိုင္ခိုင္းတာ။ လီးႀကီးက လည္းႀကီးလိုက္တာ သူမရဲ့ လက္ႏွစ္ဖက္ႏွင့္မဆန္႔။ ရွည္လိုက္တာကလည္း သူမလက္သီးစုပ္နဲ႔ဆိုငါးစုပ္စာ ေလာက္ရွိသည္။ အေၾကာေတြ ကလည္း အၿပိဳင္းၿပိဳင္းထေနသည္။ “ေဖ့ေဖ့လီးနဲ႔ ေဖေဖ့သားလီး ဘယ္သူကပိုႀကီးလဲ”“ဟာ…ေဖေဖကလည္းဘာေတြလာ…” “ပလြတ္…” “အု…” ၿဖိဳးေျပာေနတာေလးေတာင္မဆုံးလိုက္ဘူး။ ေျပာရင္းတန္းလန္းဟေနတဲ့ ၿဖိဳးရဲ့ ပါးစပ္ထဲကို ေမာင္ေမာင့္ေဖေဖရဲ့လီးဒစ္ႀကီးဝင္လာလို့ ၿဖိဳးမွာအသက္ရွူေတာင္ၾကပ္သြားတယ္။သူမရဲ့ ေခါင္းကို ေမာင့္ေဖေဖက လက္ႏွစ္ဖက္ႏွင့္ ထိန္းကိုင္ထားေတာ့ ႐ုန္းလို့ ကမရေပ။“ပလြတ္…ပလြတ္”ဦးဘထူးကေတာ့ သူ႔ေခၽြးမေလးရဲ့ေခါင္းကိုကိုင္ၿပီး သူ႔လီးဒစ္ကိုထုတ္လိုက္သြင္းလိုက္နဲ႔ ေခၽြးမေလးရဲ့ ပါးစပ္ေလးကိုလိုးေနသည္။ ၿဖိဳးၿဖိဳးလည္းမထူးေတာ့ၿပီမို့ ပါးစပ္ေလးကို အစြမ္းကုန္ဟကာ ဝင္လိုက္ထြက္လိုက္နဲ႔လိုးေနေသာ ေမာင့္ေဖေဖရဲ့လီးဒစ္ႀကီးကို မ်က္လုံးကေလးမွိတ္ကာ ၿငိမ္ခံေနေတာ့သည္။

ဦးဘထူးကေတာ့ မ်က္လုံးေလးမွိတ္ၿပီး ၿငိမ္ ခံေနရွာေသာ ေခၽြးမေလးရဲ့ ႏုနယ္တဲ့ မ်က္ႏွာေလး ကိုၾကည့္ရင္း ပါးစပ္ေလးကို လိုးေနရသျဖင့္ ေျပာမျပတတ္ေလာက္ေအာင္ အရသာေတြ႕ေနသည္။ “ ပလြတ္…ပလြတ္” “ျပစ္…ျပစ္…”“အား … သမီး…သမီး…သမီးေလးရယ္” ေခၽြးမေလးရဲ့ ပါးစပ္ကို လိုးေနရင္းက စိတ္ မိန္းနိုင္ေတာ့ပဲ လရည္မ်ားထြက္ကာ ေခၽြးမေလးၿဖိဳးရဲ့ ပါးစပ္ထဲမွာပဲ ၿပီးသြားသည္။ “အြန္း…အြန္း….”“ဂလု…” ဦးဘထူးမွာ သူ႔လီးႀကီးကို မိမိ၏ ပါးစပ္ထဲမွ မထုတ္ေသးပဲ စိမ္ထားသျဖင့္ လရည္မ်ားကို ေထြးထုပ္လို့ မရပဲ သူမလည္ေခ်ာင္းထဲစီးဝင္သြားသည္။ မိမိ၏ ပါးစပ္ေလးကို ပါေမာင့္ေဖေဖမ ညႇာမတာလိုးၿပီးၿပီး ပါးစပ္ပန္းဦးကိုပါထပ္ေႁခြသြားသည္။

“ပလြတ္…” ဦးဘထူး၏ လီးႀကီးမွာ ၿပီးသြားေပမယ့္လည္း သူမပါးစပ္ထဲက ထုတ္လိုက္တဲ့ အခါမွာလီးတန္ႀကီးက ေတာင္ျမဲတိုင္းေတာင္ေနသည္ အရွိန္မေသေသးေပ။ ဒါေတြေၾကာင့္မို့လည္းသူမကေမာင့္ေဖေဖရဲ့ လီးႀကီးကိုေမာင့္ရဲ့လီးထက္ႏွစ္သက္မိတာ။“သမီးရယ္….ခ်စ္ၿပီးရင္း ခ်စ္မိေနၿပီကြယ္” သူမကိုအဲဒီလိုေျပာၿပီး သူမအဖုတ္ေလးကို ထပ္လိုးတာ။ သူမဖုတ္ဖုတ္ေလးကို နာရီဝက္ ေလာက္လိုးၿပီးမွ ေမာင့္ေဖေဖ ေနာက္ခ်ီၿပီးသြားသလိုသူမလည္းသူနဲ႔အတူတစ္ခ်ီထပ္ၿပီးခဲ့ရတယ္။ ေမာင့္ေဖေဖနဲ႔အတူကာမစက္ယွက္ရတာကို ၿဖိဳးအရမ္းႏွစ္ခ်ိဳက္သြာမိတယ္။ ၿဖိဳးမွာ က်န္ေသးတဲ့ ပန္းဦးေတြကိုလည္း ေမာင့္ေဖေဖဘယ္လိုနည္းနဲ႔ပဲ ယူယူ ၿဖိဳးျငင္းနိုင္မယ္ မထင္ေတာ့ပါဘူး။ ၿပီးပါၿပီ ။

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *