မႏၲေလးနန္းျမိဳ႕ထက္ အရြယ္အစားႀကီးမားသည့္ ဧရာ၀တီတိုင္း အဂၤပူၿမိဳ႕နယ္မွာရွိတဲ့ တိမ္ျမဳပ္ေနေသာ ေရွးေဟာင္းၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီး

မႏၲေလးနန္းျမိဳ႕ထက္ အရြယ္အစားႀကီးမားသည့္ ဧရာ၀တီတိုင္း အဂၤပူၿမိဳ႕နယ္မွာရွိတဲ့ တိမ္ျမဳပ္ေနေသာ ေရွးေဟာင္းၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီး

ျမန္မာနိုင္ငံ၌ ေရွးၿမိဳ့ေဟာင္းမ်ားအေၾကာင္း ေျပာၾကလၽွင္ အမ်ားစုမွာ ျမန္မာျပည္ အလယ္ပိုင္းႏွင့္ အထက္ပိုင္း ေဒသရွိ သေရေခတၱရာ၊ ဗိႆနိုး၊ ဟန္လင္းစသည့္ ကမၻာ့ေရွးေဟာင္း အေမြအႏွစ္စာရင္း၀င္ ပ်ဴၿမိဳ့မ်ားကိုသာ ေျပးျမင္တတ္ၾကသည္။ သို့ေသာ္ ျမန္မာျပည္ေအာက္ပိုင္း ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚ ေဒသျဖစ္သည့္ ဧရာ၀တီတိုင္း၌ မႏၲေလးနန္းၿမိဳ့ထက္ အရြယ္အစား ႀကီးမားသည့္ ၿမိဳ့ ေဟာင္းႀကီးတခု တည္ရွိေနသည္ဟုဆိုလၽွင္ လူအမ်ား အံ့ၾသၾကပါလိမ့္မည္။

ပုသိမ္ၿမိဳ့မွ ပုသိမ္ မုံရြာ လမ္းမႀကီး အတိုင္းသြားလၽွင္ အဂၤပူၿမိဳ့နယ္ ၊ ကြင္း ေကာက္ၿမိဳ့ အလြန္ ေတာင္ဇင္းရြာ ေရာက္မည္ျဖစ္သည္။ ရြာအတြင္း လမ္းအတိုင္း ၃ မိုင္ခန္႔ ၀င္ေရာက္သွားပါက အက်ယ္အ၀န္း ၈ မိုင္ ပတ္လည္ခန္႔ ရွည္လ်ားသည္ ဂဝံေက်ာက္မ်ားျဖင့္ တည္ေဆာက္ထားေသာ ၿမိဳ့ေဟာင္းႀကီးကို ျမင္ေတြ႕ရမည္ ျဖစ္သည္။

ၿမိဳ့ေဟာင္းေနရာတြင္ သီတင္းသုံးေနသည့္ ၾကပ္ျပင္ေတာရေက်ာင္းတိုက္ ဆရာ ေတာ္ ဦးပညာသီရိက ဒီၿမိဳ့ေဟာင္းေနရာက လူသူမနီးေတာ့ အရင္တုန္းကဆိုရင္ ဆရာေတာ္ႀကီးေတြေလာက္ပဲ တရားက်င့္ႀကံဖို့ လာေနၾကတယ္။ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္မွာ ဦးပဇၥ်င္းရဲ့ ဆရာေတာ္ႀကီးေတြ ခိုင္းေစခ်က္အရ ဒီေနရာမွာ ေတာရ ေဆာက္တည္ၿပီး ေရွးေဟာင္း သာသနိကအေဆာက္အဦးေတြကိုလည္း ထိမ္းသိမ္းရင္း တဖက္ကလည္း ပ်ဴၿမိဳ့ေဟာင္း က ယဥ္ေက်းမွု အေမြအႏွစ္ပစၥည္း ေတြလည္း ထိန္းသိမ္းရင္း သီတင္းသုံးခဲ့တာ အခုအခ်ိန္ အထိပဲဟု မိန္႔ၾကားသည္။

ဆရာေတာ္ ဦးပညာသီရိက ရြာနီးခ်ဳပ္စပ္မွ ဒကာမ်ားႏွင့္အတူ ၿမိဳ့ေဟာင္းရွိ ေရွးေဟာင္းသာသနိက အေဆာက္ အဦးမ်ား၏ ခ်ဳံႏြယ္ ပိတ္ေပါင္းမ်ားကို ခုတ္ထြင္ရွင္းလင္းၿပီး ေတာရေဆာက္တည္ရင္း ၂၀၀၉ ခုႏွစ္တြင္ သမိုင္း သုေတသီ ဦးဘုန္းတင့္ေက်ာ္ႏွင့္ အဖြဲ႕ကို ဖိတ္ေခၚ၍ ၿမိဳ့ေဟာင္းကို ေလ့လာေစခဲ့သည္။

သုေတသီ ဦးဘုန္းတင့္ေက်ာ္ႏွင့္ အဖြဲ႕က ၿမိဳ့ေဟာင္း၌ ေတြ႕ရွိရသည့္ အကၡရာမ်ား၊ အုတ္ခ်ပ္၊ ေရတြင္း၊ အုတ္ေလွကား၊ ေစတီ၊ ဗုဒၶ႐ုပ္ပြားေတာ္ႏွင့္ နတ္ ႐ုပ္မ်ားကို ေလ့လာမွတ္တမ္းတင္ၿပီးေနာက္ လြန္ခဲ့သည့္ ႏွစ္ေပါင္း ၂၃၀၀ ေက်ာ္က ပ်ဴလူမ်ိဳးတို့ တည္ေဆာက္ခဲ့သည့္ ၿမိဳ့ေဟာင္းျဖစ္နိုင္ေၾကာင္း မွတ္ခ်က္ျပဳခဲ့သည္။

ဘီစီ ၃ရာစု (ခရစ္ေတာ္ မေပၚမီ ႏွစ္ေပါင္း ၃၀၀) ႏွင့္ ဘီစီ ၆ ရာစုအၾကား ထြန္းကားခဲ့သည့္ ဗုဒၶေခတ္ႏွင့္ အေသာက ေခတ္တို့တြင္ ျဗဟၼီ (ဗရမ္မီ) ဟူသည့္ အကၡရာကို အသုံးျပဳခဲ့ၾကေၾကာင္း၊ အဆိုပါ ျဗဟၼီအကၡရာကို ျမန္မာနိုင္ငံရွိ ထင္ရွားသည့္ ပ်ဴၿမိဳ့ေဟာင္းမ်ားျဖစ္သည့္ သေရေခတၱရာ၊ ဗိႆနိုး၊ ဟန္လင္း တို့တြင္ ေတြ႕ရွိရသကဲ့သို့ အဂၤပူၿမိဳ့နယ္ရွိ ဂဝံၿမိဳ့ေဟာင္း တြင္လည္း အခိုင္အမာ ေတြ႕ရွိရသည့္အတြက္ ပ်ဴၿမိဳ့ေဟာင္းျဖစ္နိုင္သည္ဟု ေျပာဆိုျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း သမိုင္းပညာရွင္ ဦးဘုန္းတင့္ေက်ာ္က ဧရာ၀တီကို ရွင္းျပသည္။

ဒီၿမိဳ့ေဟာင္းဟာ ဗုဒၶ ေခတ္နဲ႔ အေသာကေခတ္ၾကားမွာ ထြန္းကားခဲ့တယ္။ဗုဒၶ ေခတ္နဲ႔ အေသာကေခတ္က ျဗဟၼီ လို့ေခၚတဲ့ အကၡရာကို သုံးတယ္။ အဲဒီအကၡရာဟာ အေသာကမင္း နတ္ရြာစံၿပီး ၁ ႏွစ္အတြင္း သူ႔အင္ပါယာႀကီးလည္း ၿပိဳကြဲၿပီးတဲ့ေနာက္ အဲဒီအကၡရာလည္း ကြယ္ေပ်ာက္သြားခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျဗဟၼီ အကၡရာ အေထာက္အထားအရ ဒီၿမိဳ့တည္တာဟာ ေစာရင္ ဘီစီ၆ ရာစု၊ ေနာက္က်ရင္ ဘီစီ ၃ ရာစု ျဖစ္မယ္။ အဲဒီထက္ေတာ့ ေနာက္မက်နိုင္ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုေတာ့ ဘီစီ ၃ ရာစုထက္ ေနာက္က်ရင္ ျဗဟၼီအကၡရာေတြ ရစရာမရွိေတာ့ဘူးဟု သူက အေထာက္အထား အကိုးအကားႏွင့္ ဆိုသည္။

ထို့အျပင္ ၿမိဳ့ေဟာင္းအေနာက္ဘက္ ေလသာေတာင္ရွိ ဓမၼိကေစတီေတာ္အနီး ေတြ႕ရသည့္ ေက်ာက္ဆစ္ နတ္႐ုပ္မ်ားမွာ ပဲခူးတိုင္း ေရႊေတာင္ၿမိဳ့ရွိ ပ်ဴေခတ္ ရဟႏၲာသိမ္မွ နတ္႐ုပ္မ်ားႏွင့္ လက္ရာ တထပ္တည္း တူညီေနျခင္း၊ အုတ္ေလွကား မ်ားမွာလည္း ပ်ဴလက္ရာအတိုင္း ေဒါင္လိုက္ စီတန္းထားသည့္ တည္ေဆာက္ပုံမ်ားေၾကာင့္ ပ်ဴၿမိဳ့ေဟာင္းျဖစ္နိုင္ေျခ ပိုမ်ားေနေၾကာင္း ဦးဘုန္းတင့္ေက်ာ္က ေျပာသည္။

ဒီၿမိဳ့ႀကီးဟာ အေနာ္ရထာမင္း နန္းမတက္ခင္ စတုတၳပုဂံေခတ္ မတိုင္မီမွာဘဲ ပ်က္စီးခဲ့တယ္လို့ ယူဆရတယ္။ ေအဒီ ၁၁ ရာစု ေနာက္ပိုင္း စတုတၳပုဂံေခတ္ ရာဇ၀င္မွတ္တမ္းေတြ၊ မြန္ေတြရဲ့ မွတ္တမ္းေတြမွာ ဒီၿမိဳ့ေဟာင္းကို လုံး၀ မေတြ႕ရေတာ့ဘူး။ အဲဒီေခတ္က မပ်က္ေသးဘဲ လူေနတုန္းဆိုရင္ ဒီေလာက္ႀကီးတဲ့ ၿမိဳ့ႀကီးဟာ ပုဂံေခတ္ မွတ္တမ္းေတြမွာ က်ိန္းေသပါရမယ္။ အခုက ရာဇ၀င္ေတြမွာကို ရွာမေတြ႕ေတာ့တာ ဟု ဦးဘုန္းတင့္ေက်ာ္က ေျပာသည္။

ေနျပည္ေတာ္ရွိ ေရွးေဟာင္းသုေတသန ဌာန၏ အဆိုအရမူ ေျမေပၚ အေထာက္အထားမ်ားအရ ပ်ဴၿမိဳ့ျဖစ္သည့္ အေထာက္အထား မေတြ႕ရဘဲ ႏွစ္ေပါင္းရာႏွင့္ခ်ီ တည္ရွိခဲ့သည့္ ေရွးၿမိဳ့ေဟာင္းတခု အျဖစ္သာ ယာယီ သတ္မွတ္ထားေၾကာင္း သိရသည္။

က်ေနာ္တို့ ဌာနက ၂၀၁၃ ခုႏွစ္မွာ ပညာရွင္ေတြေစလႊတ္ၿပီး အဂၤပူၿမိဳ့ေဟာင္းကို ေလ့လာသုေတသန ျပဳထားပါတယ္။ ေျမေပၚ အေထာက္အထားေတြ အရေတာ့ ပ်ဴၿမိဳ့ျဖစ္ေၾကာင္း မေတြ႕ရဘူး။ ဥပေဒအရ ႏွစ္ေပါင္း ၁၀၀ ေက်ာ္ သက္တမ္းရွိရင္ ေရွးေဟာင္းအျဖစ္ သတ္မွတ္တဲ့အတြက္ ေရွးၿမိဳ့ေဟာင္း တခုခုေတာ့ ျဖစ္နိုင္ပါတယ္ ဟု ေရွးေဟာင္း သုေတသနဌာနမွ တာ၀န္ရွိသူတဦးက ေျပာသည္။

ပ်ဴသမိုင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေလ့လာေနသည့္ သုေတသီ ဦးဘုန္းတင့္ေက်ာ္ကမူ ျမန္မာနိုင္ငံတြင္ တေကာင္းေခတ္ မတိုင္မီ ဘီစီ ၃ ရာစုမွ ၆ ရာစုအတြင္း ထြန္းကားခဲ့သည့္ ပ်ဴၿမိဳ့ေပါင္း ၂၂ ၿမိဳ့ ရွိၿပီး ယင္းၿမိဳ့မ်ားထဲတြင္ ပင္လယ္ပ်ဴ အမည္ရွိ ၿမိဳ့တၿမိဳ့ ပါ၀င္ေၾကာင္း၊ ဧရာ၀တီတိုင္းတြင္ ေတြ႕ရသည့္ အဂၤပူၿမိဳ့ေဟာင္းမွာ ပင္လယ္ပ်ဴၿမိဳ့ ျဖစ္နိုင္ေၾကာင္း ယူဆေနသည္။

ပ်ဴရာဇ၀င္ မွတ္တမ္းေတြမွာ ပင္လယ္ပ်ဴၿမိဳ့ဆိုၿပီး ေဖာ္ျပထားတဲ့ ၿမိဳ့တၿမိဳ့ ပါတယ္။ ပင္လယ္ကမ္းနားအနီးမွာ တည္တဲ့အတြက္ ပင္လယ္ပ်ဴၿမိဳ့လို့ ေခၚတယ္။ က်ေနာ္ကေတာ့ အဂၤပူၿမိဳ့ေဟာင္းဟာ ပင္လယ္ပ်ဴၿမိဳ့လို့ ထင္မိတယ္။ ပင္လယ္ကမ္းနားမွာ တည္တဲ့ မင္းေနျပည္ေတာ္ အရြယ္ရွိတဲ့ ၿမိဳ့ႀကီးဆိုလို့ ဒီတၿမိဳ့ပဲ ရွိတယ္ ဟု သမိုင္းပညာရွင္ ဦးဘုန္းတင့္ေက်ာ္က ေျပာသည္။

ပ်ဴေခတ္အုပ္ခ်ဳပ္ပုံ၌ ရွင္ဘုရင္မ်ားသာလၽွင္ ႀကီးမားသည့္ ၿမိဳ့ႀကီးမ်ား တည္ေဆာက္ခြင့္ရွိၾကရာ ၿမိဳ့စား၊နယ္စားမ်ားမွာ ဘုရင္နန္းစံသည့္ မင္းေနျပည္ေတာ္၏ ထက္၀က္ခန္႔ (သို့မဟုတ္) သုံးပုံတပုံခန္႔ အရြယ္ အစားရွိသည့္ ၿမိဳ့မ်ားသာ တည္ေဆာက္ခြင့္ရၾကသည္ဟု သိရသည္။

အက်ယ္အ၀န္း ၈ မိုင္ ပတ္လည္ခန္႔ရွိသည့္ အဂၤပူၿမိဳ့ေဟာင္းမွာ ျမန္မာျပည္ ေအာက္ပိုင္းရွိ ပဲခူး၊ မုတၱမ၊ သထုံေဒသရွိ ၿမိဳ့ေဟာင္းမ်ားထက္ အရြယ္အစား ပိုမိုႀကီးမား ေနသည့္အတြက္ ပ်ဴဘုရင္တပါးပါး ထီးနန္းစိုးစံ အုပ္ခ်ဳပ္ခဲ့လိမ့္မည္ဟု အဂၤပူၿမိဳ့ေဟာင္းကို သုေတသနျပဳခဲ့သည့္ သမိုင္းပညာရွင္အဖြဲ႕ကယူဆ ထားသည္။

အဂၤပူၿမိဳ့ေဟာင္းမွာ ရခိုင္ရိုးမကိုေနာက္ခံထား၍ ေပ ၁၀၀ ေက်ာ္ျမင့္သည့္ ေတာင္ေၾကာေပၚတြင္ တည္ေဆာက္ ထားျခင္းျဖစ္ၿပီး၊ ေစတီပုထိုးမ်ား၊ စိမ့္စမ္း ေရတြင္းမ်ား တည္ရွိရာေနရာကို အလယ္ဗဟိုထားကာ ဘယ္ဘက္ ႏွင့္ ညာဘက္ ေတာင္ေၾကာမ်ားေပၚတြင္ ဂဝံေက်ာက္တုံးႀကီးမ်ားျဖင့္ ၿမိဳ့ရိုးမ်ား တည္ေဆာက္ထားသည္။ ၿမိဳ့အေရွ႕ဘက္ မ်က္ႏွာစာတြင္ က်ယ္ျပန္႔သည့္ ေျမျပန္႔လြင္ျပင္ႏွင့္ ေက်းရြာမ်ားတည္ရွိသည္ကို ေတြ႕ရသည္။

အဲဒီကာလမွာ ၿမိဳ့တည္တဲ့လူေတြဟာ စနစ္က်တယ္။ ဘယ္ဘက္နဲ႔ညာဘက္က ေတာင္ေၾကာေတြေပၚမွာ ကင္းစခန္းေတြ တည္ထားၿပီး အလယ္မွာ အ၀င္လမ္းလုပ္ထားေပးတယ္။ သူတို့ဆီကိုလာတဲ့ ကုန္သည္ေတြ၊ သံတမန္ေတြ၊ ရန္သူေတြ ၀င်လာမယ်ဆို ၀င်ေပါက်က ေျမျပန္႔လြင္ျပင္ကလာရမယ့္ အလယ္ေပါက္တခုပဲ ရွိတာ ေတြ႕ရတယ္ ဟု အဂၤပူၿမိဳ့ေဟာင္းကို ကြင္းဆင္းေလ့လာခဲ့သူ ဦးဘုန္းတင့္ေက်ာ္က ေျပာသည္။ အကယ္၍ ပ်ဴၿမိဳ့သာမွန္ပါက အက်ယ္အ၀န္း ၈ မိုင္ေက်ာ္ရွိသည့္ အဂၤပူၿမိဳ့ေဟာင္းသည္ သေရေခတၱရာ ပ်ဴၿမိဳ့ေဟာင္းၿပီးလၽွင္ ဒုတိယအႀကီးဆုံး ပ်ဴၿမိဳ့ျဖစ္လာနိုင္ေၾကာင္း သူက ဆိုသည္။

ဧရာ၀တီတိုင္း၌ တူးေဖာ္ေတြ႕ရွိရသည့္ သမိုင္း အေထာက္အထားမ်ားအရ ေအဒီ ၁၄ ရာစုတြင္ ထြန္းကားခဲ့သည့္ အင္းဝေခတ္မွာ အေစာဆုံးျဖစ္ၿပီး ယခုေတြ႕ရွိသည့္ အေထာက္အထားမ်ားသည္ ပ်ဴေခတ္ကတည္းက ျဖစ္သည္ဆိုပါက အင္းဝထက္ ႏွစ္ ၁၀၀၀ ေက်ာ္ ပို၍ ေရွးက်နိုင္သည့္ သေဘာျဖစ္သည္။ လက္ရွိမွာ ပ်ဴေခတ္ အေထာက္အထားေတြ ေတြ႕ရွိေနရၿပီ။ ေသခ်ာစနစ္တက် တူးၾကည့္မယ္ဆိုရင္ သမိုင္းအတြက္ တန္ဖိုးမျဖတ္နိုင္တဲ့ အေထာက္အထားေတြ ရလာနိုင္တယ္ ဟု ဦးဘုန္းတင့္ေက်ာ္က ေျပာသည္။

ဧရာ၀တီတိုင္း၌ ေရွးေဟာင္းၿမိဳ့ဟူ၍ ေျမာင္းျမ တၿမိဳ့သာရွိၿပီး ေရွးေဟာင္းယဥ္ေက်းမွု နယ္ေျမအျဖစ္ သတ္မွတ္၍ ယဥ္ေက်းမွု၀န္ႀကီးဌာနက ထိမ္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ထားေၾကာင္း သိရသည္။

သမိုင္းတန္ဖိုး နားမလည္ၾကသည့္ လူတခ်ိဳ့က ၿမိဳ့ေဟာင္းမွ ဂဝံေက်ာက္တုံးမ်ား၊ အုတ္ခ်ပ္မ်ားကို ထုေခ်၍ လမ္းခင္းျခင္း၊ ဘုရားေျခေတာ္ရာ ေရႊခ်ထားသည္မ်ားကို ခြာယူျခင္း၊ ေဆးကုလားမပင္ စိုက္ပ်ိဳးရန္ဟုဆိုကာ ၿမိဳ့ေဟာင္းဧရိယာအတြင္းရွိ ေရွးေဟာင္း အေဆာက္အဦးမ်ားကို ဖ်က္ဆီးျခင္းမ်ား ရွိေနသည့္အတြက္ အဂၤပူၿမိဳ့ေဟာင္းကိုလည္း ေရွးေဟာင္း ယဥ္ေက်းမွု နယ္ေျမအျဖစ္ သတ္မွတ္ၿပီး အစိုးရက စနစ္တက် ထိမ္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ေစလိုေၾကာင္း ၾကပ္ျပင္ေတာရ ဆရာေတာ္ ဦးပညာသီရိက မိန္႔ၾကားသည္။

ၿမိဳ့ေဟာင္းကို ေရွးေဟာင္းယဥ္ေက်းမွု နယ္ေျမအျဖစ္ သတ္မွတ္ၿပီး အစိုးရက အျမန္ဆုံး ေစာင့္ေရွာက္မွသာ အဆင္ေျပမယ္။ အခုေတာင္ ၿမိဳ့ေဟာင္း အေနာက္ဘက္ ဆင္က်ဳံးရွိတဲ့ေနရာမွာ ေဆးကုလားမ စိုက္ဖို့ဆိုၿပီး စီးပြားေရး သမားေတြက လာတူးလိုက္ေတာ့ ဆင္က်ဳံးပ်က္စီးသြားၿပီ။ ဦးပဇၥ်င္းလည္း တတ္နိုင္သေလာက္ ေစာင့္ေရွာက္ ေပမယ့္ အစိုးရမလုပ္ရင္မရတဲ့ အေျခအေန ျဖစ္ေနၿပီ ဟု ဆရာေတာ္က မိန္႔သည္။

အဂၤပူၿမိဳ့ေဟာင္းအား ၂၀၁၃ ခုႏွစ္တြင္ ေနျပည္ေတာ္ရွိ ေရွးေဟာင္း သုေတသနဌာနမွ တာ၀န္ရွိသူမ်ား လာေရာက္ စစ္ေဆး၍ မွတ္တမ္းတင္ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ္လည္း ယေန႔အခ်ိန္အထိ ၿမိဳ့ေဟာင္းအျဖစ္ ထိမ္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ျခင္း မရွိေသးေၾကာင္း သိရသည္။

ေနျပည္ေတာ္ရွိ ေရွးေဟာင္း သုေတသနဌာနမွ အဆင့္ျမင့္ အရာရွိတဦးကမူ ဘတ္ဂ်တ္ (အသုံးစရိတ္) အရ ဒီၿမိဳ့ေဟာင္းကို က်ေနာ္တို့က တူးေဖာ္ဖို့ အလွည့္ မေပးနိုင္ေသးဘူး။ ေရွ႕မွာက သေရေခတၱရာ၊ ဗိႆနိုး၊ ဟန္လင္း စသျဖင့္ေပါ့၊ ေသခ်ာေနတဲ့ ၿမိဳ့ေဟာင္းေတြ တူးေဖာ္ေနရေတာ့ အလွည့္ မေပးနိုင္ေသးတာပါ။ ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ဖို့ကေတာ့ ေရွးေဟာင္းအေမြအႏွစ္ ထိမ္းသိမ္းေရး ဥပေဒအရ က်ေနာ္တို့ လုပ္ေဆာင္သြားမွာပါ ဟု ဧရာ၀တီသို့ ေျပာသည္။

ဆရာေတာ္ ဦးပညာသီရိက ၿမိဳ့ေဟာင္းအျဖစ္ သတ္မွတ္ရာအတြင္ အေထာက္အကူ ျပဳနိုင္ေရးအတြက္ ေဒသခံမ်ား ေတြ႕ရွိထားသည့္ ေရွးေဟာင္းပစၥည္းမ်ားကို အလွူခံၿပီး စုေဆာင္းေနသည္။ ေဒသခံေတြက လယ္ထြန္ရင္း၊ တူးဆြရင္း ေဆးတံေတြ၊ ပယင္းနားေတာင္းေတြ၊ စာေတြေရးထားတဲ့ အိုးျခမ္းကြဲေတြေတြ႕ၾကတာရွိတယ္။ အဲဒါေတြေတြ႕ရင္ ဦးပဇၥ်င္းကို လွူေပးၾကပါလို့ ေျပာထားတယ္ ။ လက္ရွိေတာ့ အုတ္ခ်ပ္၂၀ေလာက္နဲ႔ ေဆးတံေဟာင္းေတြ လာလွူထားလို့ ေသခ်ာသိမ္းထားတယ္ဟု ဆရာေတာ္က မိန္႔ၾကားသည္။

ျမန္မာနိုင္ငံ၌ ေရွးၿမိဳ့ေဟာင္းေပါင္း ၃၅၀ ေက်ာ္ ေတြ႕ရွိ မွတ္တမ္းတင္ထားေသာ္လည္း ေရွးေဟာင္း သုေတသနဌာနက ၿမိဳ့ ၁၀ ၿမိဳ့ခန္႔သာ တူးေဖာ္ထားနိုင္ေၾကာင္း၊ ၿမိဳ့ေဟာင္းမ်ားကို စနစ္တက် တူးေဖာ္ မွတ္တမ္းတင္နိုင္မွသာ ျမန္မာနိုင္ငံ ထြန္းကားေပၚေပါက္လာပုံ သမိုင္း (Standard History) ျပဳစု ေရးသား နိုင္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း သမိုင္းပညာရွင္ ဦးဘုန္းတင့္ေက်ာ္က ေျပာသည္။

နိုင္ငံတခုအတြက္ Standard History ဆိုတာ အေရးႀကီးပါတယ္။ အိမ္နီးခ်င္းျဖစ္တဲ့ ထိုင္းနိုင္ငံေတာင္ Standard History ေရးၿပီးၿပီ။ က်ေနာ္တို့နိုင္ငံက မေရးရေသးဘူး။ ဒါေရးမယ္ဆိုရင္ ၿမိဳ့ေဟာင္းေတြကို စနစ္တက် တူးေဖာ္မွတ္တမ္းတင္ဖို့ လိုတယ္။ အဂၤပူၿမိဳ့ေဟာင္းကလည္း ျမန္မာ့သမိုင္းအတြက္ တေထာင့္တေနရာက အေထာက္အကူျပဳနိုင္မယ္လို့ ယုံၾကည္တယ္ ဟု သူက ေျပာသည္။ Crd ; ကိုခ်မ္္းေျမ့ပိုင္

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *